سورت انبياء — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• الْفُرْقَانَ: هغه کتاب (تورات) چې د حق او باطل ترمنځ يې توپير کړی، يا هغه معجزې او برهانونه چې د موسى عليه السلام په واسطه ښکاره شول.
• ضِيَاءً: رڼا او روښنايي، يعني هغه هدايت چې خلک ورڅخه لار ومومي.
• ذِكْرًا: نصيحت، پند او يادونه.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ په دې آيت کې خپل لوی فضل او احسان يادوي چې موسى او هارون عليهما السلام ته يې فرقان (تورات) ورکړ، هغه کتاب چې د حق او باطل، حلال او حرام ترمنځ يې جلاوالی کاوه. دا کتاب د دوی لپاره رڼا او روښنايي وه چې په هغې سره يې خلکو ته د هدايت لار ښودله، او د متقيانو (هغو کسانو چې د الله له عذاب څخه وېريږي) لپاره يې نصيحت او يادونه وه. دا فرقان يواځې يو کتاب نه و، بلکې د الله له لوري حجت او نصرت هم و چې د دوی د دښمن (فرعون) پر ضد يې ورته بريا ورکړه. متقيان هغه کسان دي چې د خپل رب له سزا څخه وېرېږي او د قيامت له ورځې څخه ډارېدونکي وي، نو دوی د دې کتاب څخه ګټه اخلي او پرې عمل کوي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالیٰ خپلو پيغمبرانو ته تل د هدايت وسايل ورکړي، لکه کتاب او معجزې، ترڅو خلک د حق پر لار روان کړي.
2. قرآن او تورات دواړه د الله له لوري رڼا او هدايت دي، خو قرآن وروستی او بشپړ کتاب دی چې تر قيامت پورې به پاتې وي.
3. د متقيانو صفت دا دی چې د الله له عذاب څخه وېرېږي او د قيامت له ورځې څخه ډار لري، نو دوی د الله کتاب ته غوږ نيسي او پرې عمل کوي.
4. الله تعالیٰ خپلو بندګانو ته د دښمنانو پر ضد نصرت ورکوي، لکه څنګه يې موسى او هارون ته د فرعون پر ضد بريا ورکړه، که هغوی په حق ولاړ وي.
5. دا آيت موږ ته هڅونه راکوي چې د قرآن په واسطه د حق او باطل ترمنځ توپير وکړو او د هغې پر رڼا باندې خپل ژوند روښانه کړو، ترڅو د الله له رحمت او نجات څخه برخمن شو.