Ənbiya surəsi — Ayə 48

Kəlmələrin mənaları:

• Əl-Furqan: Haqq ilə batili ayırd edən dəlil, höccət və ya Tövrat kitabı.
• Diyau: Nur, işıq, hidayət mənbəyi.
• Zikr: Öyüd-nəsihət, xatırlatma.

Təfsir:

Allah Təala Öz peyğəmbərləri Musa və Harun (onlara salam olsun) haqqında xəbər verir ki, onlara böyük bir höccət və dəlil olan Tövrat kitabını, haqq ilə batili, halal ilə haramı ayırd edən bir meyar olaraq əta etmişdir. Bu kitab həm də bir nur və işıq idi ki, insanlar onunla zülmətlərdən çıxıb hidayət yolunu tapsınlar. O, müttəqilər üçün bir öyüd-nəsihət və xatırlatma idi. Bu müttəqilər o kəslərdir ki, Rəbbinin əzabından qorxar, Onun əmrlərinə itaət edər və qiyamət gününün dəhşətindən lərzəyə gələrlər. Bu, Allahın öz peyğəmbərlərinə olan böyük lütfüdür ki, onlara elə bir kitab vermişdir ki, bəşəriyyəti cəhalət və azğınlıqdan qurtarıb işıqlı bir gələcəyə aparır.

Dəvət üslubu ilə:

Ey möminlər! Allahın Musa və Harun kimi peyğəmbərlərə nazil etdiyi bu ilahi kitablar, bizim üçün də bir hidayət mənbəyidir. Bu gün bizə nazil olan Quran da eyni ilə o müqəddəs kitablar kimi bir nur, bir furqan və bir zikrdir. Gəlin bu ilahi nurdan bəhrələnək, onun göstərişlərinə əməl edək və müttəqilərdən olaq ki, həm dünyada həm də axirətdə əbədi səadətə qovuşaq. Allahın kitabına sarılmaq, bizi hər cür zülmətdən qurtaracaq və Cənnət yollarına yönəldəcəkdir.