سورت انبياء — آیت 6

د کلمو معناګانې:

• قَرْيَةٍ: د ښار یا کلي اوسېدونکي، دلته د هغه ښار اوسېدونکي مراد دي چې د نبی د معجزې غوښتنه یې کړې وه.
• أَهْلَكْنَاهَا: مونږ هغوی تهلاک کړل، یعنې د دوی په سر عذاب نازل کړو.

د آیت تفسیر:

دا آیت د مکې د کافرانو په اړه نازل شوی دی چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه یې د معجزو غوښتنه کوله، لکه د غرونو په سره زر بدلول، یا د قرآن پر ځای بل کتاب راوړل. الله تعالی دوی ته ځواب ورکوي چې له دوی نه مخکې ډېر قومونه وو چې د خپلو نبیانو څخه یې معجزې غوښتې وې، کله چې هغه معجزې ورته وښودل شوې، نو دوی ایمان رانگاړه، بلکې تکذیب یې وکړ، نو الله تعالی دوی تهلاک کړل. نو ایا دا کافران به ایمان راوړي که معجزې ورته وښودل شي؟ هرګز نه! ځکه د دوی طبیعت د پخوانیو قومونو په شان دی، دوی به هم تکذیب وکړي او په عذاب به ونیول شي. خو الله تعالی د دې امت په اړه وروسته په سورت انفال کې وفرمایل چې تر قیامته به دوی ته عمومي عذاب نه ورکوي، نو ځکه د دوی غوښتل شوې معجزې نه دي ورکړل شوي، ځکه چې که ورکړل شي او بیا یې تکذیب وکړي، نو به عذاب ورته راشي، خو الله د دې امت د رحمت په وجه دوی ته مهلت ورکړی دی.

فايدې:

1. د الله تعالی رحمت او مهرباني ډېره پراخه ده، چې د دې امت په وجه یې د عذاب نزول وځنډاوه، که څه هم د دوی کفر او سرکشي ډېره وه.
2. د معجزو غوښتنه د ایمان شرط نه ده، بلکې ایمان په غیب او د الله په خبرو راوړل دی. که چا معجزه ولیده او بیا یې هم انکار وکړ، نو د هغه سزا به سخته وي.
3. دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې د کافرانو د ضد او تکذیب له امله خفه نه شي، ځکه دا د پخوانیو قومونو عادت و او الله به د دوی سره هغه څه وکړي چې د دوی لپاره یې مناسب ګڼي.
4. په دې کې د الله د قدرت یادونه ده، چې هر څه د هغه په اراده دي، او هغه د خپلو بندګانو سره د حکمت له مخې چلند کوي، نه د دوی د خواهشاتو له مخې.