Аль-Анбия сүрәсе — Аять 6

Сүзләрнең мәгънәләре:

• قَرْيَةٍ — авыл яки шәһәр халкы, ягъни бер җирлектә яшәүче кешеләр.
• أَهْلَكْنَاهَا — Без аларны һәлак иттек, юк иттек.
• أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ — Әллә алар иман китерерләрме? Бу сорау-инкяр рәвешендә килгән, ягъни аларның иманга килмәячәклеген белдерә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Мәккә мөшрикләренә мөрәҗәгать итеп, аларның галәмәтләр (могҗизалар) таләп итүләренә җавап бирә. Ул әйтә: Без мондый могҗизалар таләп иткән элеккеге кавемнәрнең берсе дә, аларга соралган галәмәтләр бирелгәннән соң, иман китермәде. Киресенчә, алар аларны ялганга санадылар һәм инкяр иттеләр. Шуның өчен Без аларны һәлак иттек. Мәсәлән, Сәмуд кавеме дә, дәвә могҗизасы бирелгәч, иман итмәде һәм һәлак булды. Әгәр элеккеге кавемнәр мондый хәлдә иман итмәгәннәр икән, Мәккә мөшрикләре дә, аларга могҗизалар күрсәтелсә дә, иман итмәячәкләр. Аларның үзләре дә моны беләләр, чөнки алар үзләреннән элек һәлак булган кавемнәрнең хәбәрләрен ишеткәннәр иде. Ләкин аларның инкяр итүләре үзләренең каты күңеллелегеннән һәм тәкәбберлегеннән килә, юкка чыгарырга ярамаган галәмәтләр күрсәтелсә дә, алар иман итмәячәкләр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Могҗизалар таләп итүнең үзе генә иман китерү өчен җитәрлек түгеллеген күрсәтә; кеше күңеле ихлас булмаса, һәрбер галәмәт аны туры юлга китерә алмый.
2. Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте һәм мәрхәмәте — Ул бу өммәткә, элеккеге кавемнәргә бирелгән мондый могҗизаларны бирмичә, аларны һәлак итүдән саклады, чөнки Мөхәммәд галәйһиссәлам өммәте соңгы өммәт булып, аларның һәлак ителүе кыямәткә кадәр дәвам итмәячәк.
3. Кеше Аллаһының кодрәтенә һәм хикмәтенә ышанырга тиеш; Ул һәрнәрсәне үз вакытында һәм үз хикмәте белән эшли.
4. Бу аять мөэминнәргә сабырлыкка һәм Аллаһының вәгъдәсенә ышанырга өйрәтә, чөнки Аллаһы Тәгалә үзенең рәсүлләренә ярдәм итәчәк һәм хакны батылдан аерачак.