Surah Al-Anbiya — Ayat 6

Makna Perkataan:

• Qaryah (قَرْيَةٍ): Merujuk kepada penduduk sesebuah negeri atau kampung.
• Ahlaknāha (أَهْلَكْنَاهَا): Kami binasakan mereka dengan azab disebabkan keingkaran mereka.

Tafsir Ayat:

Ayat ini merupakan teguran dan peringatan daripada Allah SWT kepada kaum musyrikin Quraisy di Makkah yang meminta-minta mukjizat daripada Rasulullah SAW dengan sikap degil dan menentang. Allah SWT menjelaskan bahawa sebelum mereka, telah berlalu banyak umat-umat terdahulu yang juga meminta mukjizat daripada rasul-rasul mereka dengan penuh keingkaran. Apabila mukjizat yang mereka minta itu diturunkan, mereka tetap tidak beriman, bahkan terus mendustakan kebenaran. Maka Allah SWT membinasakan mereka dengan azab yang pedih sebagai balasan atas keingkaran mereka.

Firman Allah SWT ini menegaskan bahawa tabiat manusia yang ingkar tidak akan berubah hanya kerana datangnya mukjizat. Mereka yang telah ditetapkan kesesatannya dalam ilmu Allah SWT tetap tidak akan beriman walaupun segala bukti dan tanda-tanda kebenaran diperlihatkan kepada mereka. Justeru, Allah SWT tidak menurunkan mukjizat yang diminta oleh kaum Quraisy itu kerana azab kebinasaan telah ditetapkan untuk mereka, dan umat Nabi Muhammad SAW pula dijanjikan tidak akan dibinasakan secara menyeluruh sehingga hari kiamat.

Ayat ini juga mengandungi persoalan retorik yang menusuk hati: "Adakah mereka akan beriman?" Jawapannya sudah pasti tidak. Mereka lebih degil dan keras kepala berbanding umat-umat terdahulu. Sekiranya mukjizat yang mereka minta itu diturunkan sekalipun, mereka tetap tidak akan beriman, lalu mereka akan ditimpa azab seperti umat-umat sebelum mereka.

Pengajaran dan Nasihat:

Wahai saudara seislam yang dirahmati Allah SWT, renungkanlah betapa besarnya rahmat Allah SWT kepada kita. Kita telah diberikan Al-Quran sebagai mukjizat teragung yang kekal hingga ke hari kiamat, lengkap dengan petunjuk dan cahaya kebenaran. Allah SWT tidak menurunkan azab kepada umat ini secara menyeluruh kerana kasih sayang-Nya dan kerana wujudnya orang-orang beriman yang berdoa dan memohon keampunan.

Janganlah kita menjadi seperti kaum-kaum terdahulu yang meminta bukti demi bukti sedangkan hati mereka telah tertutup daripada menerima kebenaran. Iman itu lahir daripada hati yang tunduk dan patuh, bukan semata-mata melihat perkara-perkara luar biasa. Kita hendaklah bersegera beriman dan beramal soleh sebelum datangnya azab atau kematian yang tidak dapat ditunda lagi.

Semoga Allah SWT membuka hati kita untuk menerima kebenaran Al-Quran dan menjadikan kita hamba-hamba-Nya yang beriman dan bersyukur.