انبیاء سۈرىسى — ئايەت 6

1) ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• مَا آمَنَتْ: ئىمان ئېيتمىدى.
• قَرْيَةٍ: بىر شەھەر، بۇ يەردە شەھەر ئاھالىسىنى كۆرسىتىدۇ.
• أَهْلَكْنَاهَا: بىز ئۇلارنى ھالاك قىلدۇق.
• أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ: ئۇنداقتا ئۇلار ئىمان ئېيتامدۇ؟

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام، سىزنىڭ قەۋمىڭىزدىن ئىلگىرىكى ئۈممەتلەرمۇ پەيغەمبەرلىرىدىن مۆجىزە-ئايەتلەرنىڭ كېلىشىنى تەلەپ قىلغان ئىدى. ئۇلار تەلەپ قىلغان مۆجىزىلەر ئەمەلگە ئاشقان تەقدىردىمۇ، ئۇلار ئىمان ئېيتمىدى، بەلكى ئۇنى يالغانغا چىقىرىپ، ئىنكار قىلدى. شۇنىڭ بىلەن بىز ئۇلارنى ھالاك قىلدۇق. ئەمدى مەككە مۇشرىكلىرى ئۆزلىرى تەلەپ قىلغان مۆجىزىلەر ئەمەلگە ئاشقاندا ئىمان ئېيتامدۇ؟ ھەرگىز ئىمان ئېيتمىيدۇ! چۈنكى ئۇلار ئىلگىرىكى ئۈممەتلەردىنمۇ قاتتىق ئىنكارچى ۋە ھەقىقەتكە قارشى تۇرغۇچىلاردۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىمان كەلتۈرۈش مۆجىزىلەرنى كۆرۈش بىلەنلا بولمايدۇ، بەلكى قەلبنىڭ ھەقىقەتكە ئىخلاس بىلەن يۈزلىنىشى ۋە ئاللاھنىڭ ھىدايىتىنى تەلەپ قىلىشى بىلەن بولىدۇ. ئاللاھ تائالا ئىنسانلارغا ھەر دەۋردە پەيغەمبەرلەر ۋە ئايەتلەرنى يوللىدى، ئەمما كىمكى ھەقىقەتنى قەستەن ئىنكار قىلسا، ئۇنىڭغا مۆجىزە كۆرسىتىشمۇ پايدا قىلمايدۇ.

ئى ئىنسانلار! ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە ھىدايىتىگە ئىنتىلىڭلار. قۇرئان كەرىم ئاللاھنىڭ ئەڭ ئۇلۇغ مۆجىزىسىدۇر. ئۇنى ئوقۇڭلار، ئويلىنىڭلار ۋە قەلبىڭلارنى ئۇنىڭ نۇرى بىلەن يورۇتۇڭلار. ئاللاھ تائالا ھىدايەت تەلەپ قىلغان كىشىلەرنى ھەرگىز يولدىن قالدۇرمايدۇ. ئاللاھ بىزنى ھەقىقىي ئىمان بىلەن شەرەپلەندۈرسۇن ۋە قەلبىمىزنى ئۇنىڭ زىكرى بىلەن تىنچلاندۇرسۇن.