Surja El-Enbija — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• Karye (قرية): nënkupton banorët e vendbanimit, jo vetë ndërtesat.
• Ehleknaha (أهلكناها): i shkatërruam ata për shkak të mosbesimit dhe përgënjeshtrimit të tyre.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar u thotë jobesimtarëve të Mekkes të cilët kërkuan mrekulli materiale nga i Dërguari (paqja qoftë mbi të), se para tyre ka pasur shumë popuj që kërkuan mrekulli nga pejgamberët e tyre, siç ishte populli i Salihut me devenë, populli i Musait me shkopin dhe dorën e bardhë, e të tjerë. Kur atyre u erdhën mrekullitë që i kërkuan, ata nuk besuan, por i përgënjeshtruan dhe i mohuan ato, prandaj Allahu i shkatërroi ata me lloje të ndryshme dënimesh. Pra, këta jobesimtarë të Mekkes, nëse do t'u vinin mrekullitë që kërkojnë, ata nuk do të besonin ashtu siç nuk besuan popujt e mëparshëm, sepse ata janë edhe më kokëfortë dhe më kryeneçë. Megjithatë, ky umet (populli i Muhammedit) ka një veçanti: ata nuk u shkatërruan në tërësi si popujt e mëparshëm, por mrekullitë e tyre u vonuan për shkak të mëshirës hyjnore dhe nderit të Pejgamberit të tyre, duke u dhënë atyre mundësi për pendim dhe besim.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se kërkesa për mrekulli materiale nga ana e jobesimtarëve nuk është shenjë e sinqeritetit të tyre, por shpeshherë është kokëfortësi dhe mohim, sepse edhe popujt e mëparshëm që iu dhanë mrekullitë, nuk besuan.
2. Mrekullia më e madhe dhe e përjetshme e këtij umeti është Kur'ani Famëlartë, i cili është i mjaftueshëm si provë për çdo njeri që kërkon të vërtetën me sinqeritet.
3. Mëshira e Allahut ndaj këtij umeti është e madhe, sepse Ai nuk i shkatërroi ata me dënim të përgjithshëm si popujt e mëparshëm, por ua shtyu dënimin dhe u hapi dyert e pendimit deri në Ditën e Kiametit.
4. Ajeti na mëson se durimi i Allahut nuk do të thotë se Ai i ka harruar veprat e liga, por çdo gjë është e regjistruar dhe do të ketë llogari në Ditën e Gjykimit.