Surja El-Enbija — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Rixhalen (رجالاً): burra, njerëz meshkuj, jo engjëj.
• Nuhy ilajhim (نوحي إليهم): u dërgojmë shpalljen (vahij) atyre.
• Ehli dhikër (أهل الذكر): njerëzit e dijes, dijetarët e librave të mëparshëm (Teuratit dhe Inxhilit).

Tefsiri i ajetit:

O Muhamed! Ne nuk dërguam para teje asnjë të dërguar që të ishte engjëll, por të gjithë të dërguarit që i dërguam para teje ishin burra njerëzish, të cilëve ua dërgonim shpalljen tonë. Ata hanin ushqim, ecnin nëpër tregje dhe jetonin si njerëzit e tjerë, por Zoti i zgjodhi ata për të përcjellë mesazhin e Tij. Prandaj, o idhujtarë të Mekës, nëse dyshoni në këtë dhe nuk e dini se të dërguarit kanë qenë gjithmonë njerëz, pyetni dijetarët e librave të mëparshëm (Teuratit dhe Inxhilit), sepse ata e dinë mirë se profetët e mëparshëm kanë qenë të gjithë njerëz, jo engjëj. Kjo është një provë e qartë se Muhamedi a.s. është i dërguar i vërtetë, edhe pse është njeri, sepse kështu ka qenë sunneti (ligji) i Zotit me të gjithë profetët e mëparshëm.

Përfitimet nga ky ajet:

• Sunneti i Zotit në të gjithë historinë ka qenë që të dërguarit të jenë gjithmonë njerëz, jo engjëj, sepse njerëzit mund të mësojnë prej tyre dhe të ndjekin shembullin e tyre në jetën e përditshme.
• Islami është feja e dijes dhe e arsyes; Zoti i urdhëron njerëzit që të pyesin ata që dinë kur nuk dinë diçka, gjë që tregon vlerën e madhe të dijes dhe të dijetarëve në Islam.
• Ky ajet vërteton se Kur'ani është libër i vërtetë dhe se profeti Muhamed a.s. është i dërguar i drejtë, sepse historia e profetëve të mëparshëm dëshmon për këtë.
• Në këtë ajet ka një nxitje për dialogun dhe komunikimin me njerëzit e librit në mënyrë të civilizuar, për t'u treguar atyre të vërtetën e Islamit.