Аль-Анбия сүрәсе — Аять 83

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ۞ وَأَيُّوبَ — Әйүб пәйгамбәрне искә төшер.
• إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ — ул Раббысына дога кылган вакытта.
• أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ — миңа зыян (авыру һәм бәла) иреште.
• وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ — Син — рәхимлеләрнең иң Рәхимлесе.

Аять тәфсире:

Әйүб галәйһиссәләм — Аллаһының сабыр колы иде. Ул бик бай, сәламәт һәм гаиләле кеше иде, ләкин Аллаһы аны сынау өчен аңа авыру, мал-мөлкәтеннән аерылу һәм балаларын югалту кебек бәлаләр җибәрде. Ул озак еллар буе бу сынауларга сабыр итте, бер генә тапкыр да Аллаһыга зарланмады, ә киресенчә, Уның рәхмәтенә ышанып, сынауларны түземлек белән кабул итте.

Шул хәлдә ул Раббысына дога кылып әйтте: «И Раббым! Миңа авыру һәм бәла иреште, әмма Син — рәхимлеләрнең иң Рәхимлесе. Синең рәхмәтең чиксез, һәм мин Синнән генә ярдәм сорыйм». Ул үзенең хәлен Аллаһыга гына белдерде, чөнки чын мәхлукатларның рәхимлесе — Аллаһының үзе. Аның бу догасы зарлану түгел, ә Аллаһының рәхмәтенә ышанып ялвару иде. Шуңа күрә Аллаһы аны «сабыр кол» дип атады, чөнки ул сынау вакытында да әдәп саклады һәм Раббысына булган ышанычын югалтмады.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Бәла-казаларга сабыр итү — иман билгесе. Әйүб пәйгамбәрнең тормышы безгә күрсәтә: кем Аллаһыга ышанып, сынауларга сабыр итсә, Аллаһы аны олы дәрәҗәләргә күтәрә.
2. Дога — бәланең дәвасы. Авыр чакта Аллаһыга дога кылу — мөэминнең иң яхшы коралы. Әйүб галәйһиссәләм догасы белән үзенең хәлен Аллаһыга белдерде, һәм Аллаһы аны рәхимлелеге белән каплады.
3. Аллаһының рәхмәте — чиксез. «Әрхәмәр-рахимин» (рәхимлеләрнең иң Рәхимлесе) дигән сүзләр безгә искә төшерә: нинди генә авыр хәлдә булсак та, Аллаһының рәхмәте безнең бөтен ихтыяҗларыбыздан да зуррак.
4. Зарлану түгел, ә ялвару. Әйүб пәйгамбәрнең догасы безгә өйрәтә: авырлыкларны Аллаһыга әйтү — зарлану түгел, ә Уның рәхмәтенә ышаныч белән ялвару. Бу — мөэминнең матур сыйфаты.
5. Сынаулар — югары дәрәҗәгә илтүче юл. Аллаһы үзе яраткан колларын сыный, ә сынаулар аша аларның иманы ныгый һәм дәрәҗәләре күтәрелә.