حج سۈرىسى — ئايەت 2

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• تَذْهَلُ: ئەستە قالدۇرۇپ قويۇش، ئۇنتۇپ قېلىش، بىر نەرسىدىن پۈتۈنلەي ئايرىلىپ قېلىش.
• مُرْضِعَةٍ: ئەمىزىدىغان ئايال، بالا ئېمىتىۋاتقان ئانا.
• ذَاتِ حَمْلٍ: ھامىلىدار ئايال.
• سُكَارَى: مەستلەر، ھوشىدىن كەتكەنلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىنى ۋە ئۇنىڭ ئىنسانلارغا كەلتۈرىدىغان قورقۇنچلۇق ھالىتىنى تەسۋىرلەيدۇ. ئاللاھ تائالا بىزگە شۇنداق خەۋەر بېرىدۇكى، قىيامەت كۈنىنى كۆرگەن چاغدا، ھەر بىر بالا ئېمىتىۋاتقان ئانا ئۆز بالىسىنى ئۇنتۇپ قالىدۇ. بۇ ئانا بالىسىغا بولغان چەكسىز مېھرى-مۇھەببىتىگە قارىماي، شۇ كۈننىڭ دەھشىتىدىن بالىسىنى ئېمىتىشنى تاشلاپ قويىدۇ. ھەر بىر ھامىلىدار ئايال قورقۇنچ ۋە تەلۋىلىكتىن ھامىلىسىنى چۈشۈرۈپ قويىدۇ. كىشىلەر مەست بولۇپ قالغاندەك كۆرۈنىدۇ، ئەمەلىيەتتە ئۇلار ھاراق ئىچىپ مەست بولغان ئەمەس، بەلكى ئاللاھنىڭ ئازابىنىڭ قاتتىقلىقى ۋە قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتى ئۇلارنىڭ ئەقلىنى ئېلىپ قويغان. ئۇلار ھوشىدىن كەتكەن، ئەمما ھاراق سەۋەبىدىن ئەمەس، بەلكى ئاللاھنىڭ ئازابىنىڭ قاتتىقلىقىدىن.

بۇ ئايەت بىزگە قىيامەت كۈنىنىڭ قانچىلىك دەھشەتلىك ئىكەنلىكىنى ۋە ئاللاھنىڭ ئازابىنىڭ قانچىلىك قاتتىق ئىكەنلىكىنى ئەسكەرتىدۇ. شۇڭا، بىز ھەممىمىز بۇ كۈن ئۈچۈن تەييارلىق قىلىشىمىز، ياخشى ئەمەللەر قىلىشىمىز ۋە ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىدىن ۋە ئازابىدىن ساقلىسۇن، بىزنى رەھىم-شەپقىتىگە ئېلىپ، جەننەتكە كىرگۈزسۇن. ئامىن.