Surja El-Haxhxh — Ajet 44

Kuptimet e fjalëve:

• Medjen: vendi ku u dërgua profeti Shuajb a.s.
• Emlajtu: u dhashë afat, e vonova dënimin.
• Ekhedhtuhum: i kapë me dënim.
• Nekir: mohimi im, dënimi im i ashpër ndaj atyre që mohuan.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber! Nëse populli yt të përgënjeshtron ty, dije se edhe popujt e mëparshëm i përgënjeshtruan pejgamberët e tyre. Populli i Nuhut, fisi Ad, fisi Themud, populli i Ibrahimit, populli i Lutit, banorët e Medjenit të cilët e përgënjeshtruan Shuajbin, si dhe Faraoni me popullin e tij që e përgënjeshtruan Musain – të gjithë këta i përgënjeshtruan të dërguarit e Zotit. Unë nuk ua shpejtova dënimin atyre, por u dhashë afat e i lashë të vazhdojnë në gabimet e tyre, duke u dhënë mundësi që të pendohen. Por kur ata vazhduan në mosbesim dhe kokëfortësi, i kapë me dënim të ashpër. Prandaj, shiko se si ishte dënimi Im ndaj tyre – i ashpër dhe i merituar, sepse ata mohuan të vërtetën dhe i përgënjeshtruan të dërguarit e Mi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ngushëllim për Pejgamberin a.s. dhe besimtarët – vuajtjet nga përgënjeshtrimi nuk janë diçka e re, sepse edhe pejgamberët e mëparshëm u përballën me të njëjtën gjë.
2. Mësimi se Zoti është i durueshëm dhe u jep afat njerëzve, por dënimi i Tij kur vjen është i ashpër dhe i pashmangshëm.
3. Nxitje për durim dhe qëndrueshmëri në rrugën e drejtë, sepse fundi i mirë është për besimtarët, ndërsa fundi i keq për mohuesit.
4. Kujtesë se fuqia dhe hakmarrja e Zotit ndaj armiqve të fesë është e sigurt, ndaj besimtari nuk duhet të dëshpërohet kur sheh se e vërteta është e shtypur.