Soera Al-Mu'minun — Vers 100

Woordverklaringen:

• Barzakh: een scheiding of barrière tussen het wereldse leven en het Hiernamaals; het is het tussenrijk dat begint bij de dood en duurt tot de Dag der Opstanding.
• "Fīmā taraktu": in wat ik heb achtergelaten, d.w.z. in wat ik heb verzuimd en verwaarloosd aan goede daden.
• "Kallā": een krachtige ontkenning en afwijzing van de wens die de zondaar uitspreekt.

Uitleg van de vers:

Wanneer de dood tot een ongelovige of zondaar komt en hij de realiteit van het Hiernamaals aanschouwt, roept hij in zijn spijt en wanhoop: "Mijn Heer, stuur mij terug naar de wereld, zodat ik goede daden kan verrichten in plaats van wat ik heb nagelaten en verzuimd!" Maar deze wens wordt resoluut afgewezen. Het is slechts een woord dat hij uitspreekt zonder oprechtheid, want als hij daadwerkelijk terug zou keren naar het wereldse leven, zou hij opnieuw vervallen in dezelfde zonden en hetzelfde kwaad. Dit is een lege uitspraak die geen enkele waarde heeft en hem geen enkel voordeel oplevert. Achter hen wacht namelijk een barzakh – een scheiding tussen de wereld en het Hiernamaals – waarin zij zullen verblijven tot de Dag waarop zij worden opgewekt. Er is dus geen terugkeer naar de wereld, noch een kans om het verzuimde in te halen.

Een boodschap van bezinning:

Deze vers is een krachtige oproep aan ieder van ons om de tijd van ons leven te benutten vóórdat de dood ons overvalt. Het is een uitnodiging om ons te haasten naar goede daden, oprechte berouw en het verrichten van het goede, terwijl we nog de kans hebben. De poort van berouw staat open zolang de ziel nog in het lichaam is, maar zodra de dood komt, is elke kans voorbij. Laten we dus niet behoren tot degenen die pas spijt betuigen wanneer het te laat is. Laten we vandaag handelen, morgen is misschien te laat. Moge Allah ons leiden naar het goede en ons beschermen tegen spijt op het moment dat het geen nut meer heeft.