Suurah Al-Mu'minuun — Aayad 100

Macnaha Erayada:

• Fīmā taraktu: Waxaan ka tagay, waana cimrigii iyo wixii aan ku lumin jiray.
• Kallā: Maya, saas ma aha; waa celin iyo diidmo.
• Barzakh: Xijaab ama soohdin u dhexeysa adduunka iyo aakhiro, oo ah qabriga.

Tafsiirka:

Marka uu qofka gaaro geerida oo uu arko waxa uu hor marsaday oo camal xun ah, wuxuu qiyaami in la celiyo adduunka si uu u camal falo wanaag, isagoo leh: "Waxaan rabaa inaan camal suubban ku sameeyo waxa aan ka tagay oo cimri iyo fursado ah." Laakiin Eebe waa ka diidi doonaa arrinkaas, wuxuuna u sheegi doonaa inaysan jirin celis, waayo waa hadal uu ku hadlayo marka ay dhibtu ku dhacdo, haddii la celiyo adduunka wuxuu ku noqon lahaa wixii laga reebay. Marka dadka dhinta waxaa hortooda ah xijaab iyo soohdin (barzakh) oo ay ku sugnaan ilaa Maalinta Qiyaame, mana soo noqonayaan adduunka si ay u xaqiijiyaan waxa ay sheeganayaan.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Nolosha adduunku waa fursad aan la celin doonin; qofkii ku lumiyay waa qasaaray, ma jiro fursad labaad oo loo celiyo.
2. Tawbadu waxay ka jirtaa inta qofku nool yahay; marka geeridu timaaddo, toobadda looma aqbalo, mana jiro dib u laabasho.
3. Barzaxu waa run, waana meel lagu sugayo inta lagu jiro ilaa Maalinta Qiyaame, ka dibna qof kastaa wuxuu heli doonaa abaalmarinta camalkiisa.
4. Aayaddu waxay ku digaysaa dadka inay ka faa'iidaystaan cimrigooda, isla markaana ku degdegaan camal fiican ka hor inta aan geeridu u iman, waayo geeridu waxay ku timid si lama filaan ah.