Sura Al-Muminun — Werset 101

Znaczenie słów:

• As-Sur (الصُّور) – róg (trąba), w który zadmie anioł Israfil, aby zapoczątkować koniec świata i zmartwychwstanie.
• Ansab (أَنسَاب) – pochodzenie, więzy rodowe, pokrewieństwo, na które ludzie powoływali się w życiu doczesnym, szczycąc się nim.
• Yawma’idhin (يَوْمَئِذٍ) – tego dnia, czyli w Dniu Sądu Ostatecznego.
• Yatasa’alun (يَتَسَاءَلُونَ) – będą się wzajemnie wypytywać, zadawać sobie pytania.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Gdy nadejdzie Dzień Sądu i anioł powierzonej mu misji zadmie w róg (As-Sur) – a jest to drugie zadęcie, które zapoczątkuje zmartwychwstanie ludzi z grobów – wówczas wszelkie więzy rodowe i pochodzenie stracą jakiekolwiek znaczenie. Ludzie, którzy w życiu doczesnym szczycili się swoim rodowodem, pozycją rodziny czy przodkami, tego dnia nie będą mogli się tym chlubić ani czerpać z tego żadnej korzyści. Nie będzie między nimi żadnych relacji opartych na pokrewieństwie, które mogłyby ich połączyć lub uratować.

Co więcej, nie będą się wzajemnie wypytywać, tak jak czynili to na ziemi – o sprawy rodzinne, interesy czy wzajemne potrzeby. Każdy człowiek będzie bowiem całkowicie pochłonięty własnym losem i ogromem wydarzeń, które go otaczają. Strach i przerażenie Dniem Sądu sprawią, że nikt nie będzie pytał o drugiego, nawet o najbliższych krewnych, ponieważ każdy będzie zajęty wyłącznie sobą i swoim rozliczeniem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Oderwanie od doczesnych przywiązań – werset uczy nas, że wszystko, czym się szczycimy w życiu – pochodzenie, rodzina, majątek, pozycja – jest przemijające i nie ma żadnej wartości w obliczu Boga. Prawdziwą wartością jest wiara i dobre uczynki.
2. Przypomnienie o samotności w Dniu Sądu – każdy człowiek stanie przed Bogiem sam, bez wsparcia rodziny czy bliskich. To skłania do refleksji nad własnym życiem i przygotowaniem się na ten dzień, zanim będzie za późno.
3. Zachęta do budowania relacji opartych na wierze – skoro więzy krwi nie pomogą w Dniu Ostatecznym, warto inwestować w relacje oparte na pobożności i miłości dla Boga, które mają wieczną wartość.
4. Pobudzenie do troski o innych w życiu doczesnym – skoro w Dniu Sądu nie będziemy mogli pytać o bliskich, to teraz jest czas, aby troszczyć się o nich, wspierać ich duchowo i materialnie, oraz prowadzić ich ku temu, co dobre.
5. Pokora i uniżenie przed Bogiem – świadomość, że cała ludzka duma i wyniosłość znikną w jednej chwili, uczy nas pokory i skromności w życiu codziennym, oraz przypomina, że wielkość należy się wyłącznie Bogu.