Аль-Муминун сүресі — Аят 101

1. Сөздердің мағынасы:

• نُفِخَ فِي الصُّورِ — "Сур" деген мүйізге үрлеу. Бұл — қиямет күнінің басталуын білдіретін періштенің (Исрафилдің) үрлеуі.
• أَنسَابَ — "насаб" сөзінің көпше түрі, яғни ата-тек, туыстық байланыс, шыққан тегі.
• يَتَسَاءَلُونَ — бір-бірінен сұрақ қосу, хабар сұрасу.

1. Аяттың тәпсірі:

Қиямет күні келгенде, Аллаһ тағаланың әмірімен Исрафил періште Сур деген мүйізге үрлейді. Сол сәтте қабірлерден адамдар тіріліп, есеп беру үшін жиналады. Осы ұлы күні адамдар арасында дүниедегідей ата-тек, ру-тайпа, шыққан тегі бойынша мақтану, өзін жоғары санау деген болмайды. Себебі бәрі де бірдей жағдайда, өздерінің амалдарының есебін беруге асық. Олар бір-бірінен хабар сұрасуға да мұршасы болмайды, өйткені әркім өз басының қамымен, өз амалының салдарымен айналысады. Бұл — дүниеде адамдар арасында болған тектілік, байлық, дәреже бойынша бөлінудің бәрі жоғалып, тек Аллаһтың алдындағы тақуалық пен ізгі амал ғана құнды болатын сәт.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят бізге дүниедегі ата-тек, ру, байлық, лауазым сияқты уақытша нәрселерге артық мақтанып, тәкаппарлық танытудың қажеті жоқ екенін ескертеді. Шынайы құндылық — Аллаһқа деген тақуалық пен жақсы амалдар.
• Қиямет күні әр адам тек өз ісі үшін жауап береді. Сондықтан әркім өз өмірінде жақсылық жасауға, Аллаһтың разылығын іздеуге ұмтылуы керек.
• Адамдар арасындағы туыстық, бауырластық байланыстарды дүниеде сақтау — игі іс, бірақ ол байланыстар қияметте пайда бермейді, тек иман мен ізгі амал ғана пайда береді.
• Бұл аят бізді қиямет күнінің сұрапылдығын ойланып, оған дайындық жасауға шақырады. Ол күнді еске алу — жүректі жұмсартып, жақсылыққа бастайды.
• Ислам діні адамдарды тегіне, түсіне, тіліне қарамай теңдікке шақырады. Бұл — исламның әділдігі мен адамгершілігін көрсететін ұлы қағида.