Surja El-Mu'minun — Ajet 103

Kuptimet e fjalëve:

• خَفَّتْ مَوَازِينُهُ: u bënë të lehta peshoret e tij (të veprave).
• خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ: e humbën veten e tyre, e shkatërruan atë.
• خَالِدُونَ: të përjetshëm, që qëndrojnë përgjithmonë.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti i nderuar na tregon për një grup tjetër njerëzish në Ditën e Gjykimit, ata që ua ka lehtë peshorja e veprave të mira. Kur të peshohen veprat e tyre, të këqijat do të jenë më të rënda se të mirat, dhe kështu peshorja e tyre do të anojë nga ana e keqe. Këta janë njerëzit që e kanë humbur veten e tyre, sepse ata e kanë dëmtuar veten me veprat e tyre të këqija dhe kanë lënë pas dore atë që u sillte dobi – besimin dhe veprat e mira. Ata e kanë shitur shpirtin e tyre për gjëra të kota dhe të dëmshme. Për shkak të kësaj humbjeje të madhe, ata do të hyjnë në zjarrin e Xhehennemit dhe do të qëndrojnë aty përgjithmonë, pa pushim dhe pa dalje. Kjo është humbja më e madhe dhe dështimi më i plotë – humbja e vetes dhe e shpëtimit të përjetshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se Dita e Gjykimit ka një peshim të saktë të veprave, dhe se drejtësia e Allahut është e përsosur – askush nuk do të dëmtohet as sa një grimcë.
2. Ajeti na bën të kuptojmë se veprat e mira dhe të këqija nuk janë të barabarta; ato kanë peshë dhe vlerë tek Allahu, dhe një ditë do të dalin në shesh.
3. Na tërheq vërejtjen se humbja e vërtetë nuk është humbja e pasurisë apo e pozitës, por humbja e vetes dhe e shpëtimit në botën tjetër – kjo është humbja që nuk kompensohet kurrë.
4. Ajeti na nxit që të mos e lëmë veten pas dore, por të kujdesemi për të me besim dhe vepra të mira, sepse vetëm kështu do të jetë e rëndë peshorja jonë në Ditën e Gjykimit.
5. Na bën të ndjejmë frikë dhe shpresë në të njëjtën kohë – frikë nga dënimi i përjetshëm për ata që i kanë rënduar peshorja me të këqija, dhe shpresë se duke u penduar dhe duke bërë vepra të mira, mund ta rëndojmë peshoren tonë dhe të shpëtojmë.