سورت مؤمنون — آیت 116

د معاني کلماتو:

• فَتَعَالَى اللهُ: الله له پاکي او برتري ده، له ټولو نيمګړتياوو او هغو خبرو څخه چې کافرانو يې په اړه ويلې.
• الْمَلِكُ: هغه ذات چې د هر شي واکمن او فرمانروا دى.
• الْحَقُّ: هغه ذات چې شتون يې ثابت دى، او د هغه خبره، وعده او عمل ټول پر حق دي.
• الْعَرْشِ الْكَرِيمِ: عرش د الله هغه لوی مخلوق دى چې تر ټولو ستر او عزتمن دى، او د الله په نزد ډېر لوړ مقام لري.

د تفسير:

الله تعالی له دې ټولو نيمګړتياوو او بېلابېلو ويناګانو څخه ډېر پاک او لوړ دى. هغه يوازينی پاچا دى چې د هر شي اختيار او واکمني يې په لاس کې ده، او د هغه ذات، وعده، ويرونه او ټول کارونه پر حق دي. هغه له دې څخه پاک دى چې کوم شی بې ګټې يا عبث پیدا کړي. هغه ته هېڅ شريک نشته، او له هغه پرته بل هيڅ معبود نشته. هغه د لوی او عزتمن عرش رب دى، چې دا عرش د هغه تر ټولو ستر مخلوق دى. کله چې هغه د دې ستر مخلوق رب وي، نو بيا نو د ټولو مخلوقاتو رب هم همغه دى.

د فايدو:

1. دا آيت مونږ ته د الله تعالی د لويۍ او برتري يادونه کوي، چې هغه له هر عيب او نيمګړتيا څخه پاک دى، او دا مونږ ته د الله په اړه سمه پېژندنه راکوي.
2. مونږ ته دا معلومه کېږي چې الله تعالی يوازينی پاچا او واکمن دى، نو بايد مونږ خپل ټول کارونه يوازې له هغه څخه وغواړو او يوازې هغه ته عبادت وکړو.
3. د عرش کريم يادونه مونږ ته د الله د قدرت او عظمت احساس راکوي، چې هغه دومره لوی ذات دى چې د هغه عرش تر ټولو ستر مخلوق دى، نو مونږ بايد له هغه څخه هيڅکله نااميده نه شو.
4. دا آيت مونږ ته د توحيد او د الله په يووالي باور پیاوړی کوي، او مونږ له شرک او باطل معبودانو څخه لرې کوي.