سوره مؤمنون — آيت 116

1) ڪلماتن جي معنيٰ:

• فَتَعَالَى: پوءِ بلند ۽ مٿانهون آهي.
• الْمَلِكُ: بادشاهه، حڪمران.
• الْحَقُّ: سچو، ثابت، جنھن جي بادشاهي ۾ ڪو شڪ ناهي.
• الْعَرْشِ: عرش، الله جي عظيم ترين مخلوق.
• الْكَرِيمِ: شريف، بزرگ ۽ باعزت.

2) تفسير:

پوءِ الله تعاليٰ بلند ۽ مٿانهون آهي، جيڪو حقيقي بادشاهه آهي، هر شيءِ تي اختيار رکندڙ آهي. سندس بادشاهي سچي آهي، سندس وعدو سچو آهي، سندس وعيد سچو آهي، ۽ سندس هر ڪم ۾ حڪمت ۽ سچائي آهي. هو ان کان پاڪ ۽ مٿانهون آهي ته ڪا شيءِ بيڪار يا راند طور پيدا ڪري. ڪو به عبادت جي لائق ناهي سواءِ سندس. هو عرشِ عظيم جو رب آهي، جيڪو سڀني مخلوقات کان وڏو ۽ اعليٰ آهي. ۽ جيڪو سڀني کان وڏي مخلوق جو رب آهي، سو يقيناً سڀني مخلوقات جو به رب آهي. هو انهن بي بنياد ڳالهين کان پاڪ آهي جيڪي ڪافر سندس باري ۾ ڪن ٿا، جهڙوڪ اولاد ۽ زال هجڻ، يا اهو سمجهڻ ته ماڻهو سندس طرف موٽي نه ويندا.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ جو حقيقي ۽ واحد بادشاهه هجڻ اسان کي سيکاريندو آهي ته صرف ان تي ڀروسو ڪجي ۽ صرف ان کان مدد گهريجي.
• هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته الله جو هر وعدو ۽ هر ڳالهه سچي آهي، ان ڪري اسان کي ان تي پورو يقين رکڻ گهرجي.
• عرشِ عظيم جو رب هجڻ سندس عظمت ۽ قدرت جي نشاني آهي، جيڪا اسان جي دلين ۾ الله جي محبت ۽ تعظيم پيدا ڪري ٿي.
• هي آيت اسان کي خبر ڏئي ٿي ته الله پنهنجي مخلوقات کي بيڪار پيدا نه ڪيو آهي، تنهن ڪري اسان کي پنهنجي زندگيءَ جو مقصد سمجهڻ گهرجي ۽ نيڪ عمل ڪرڻ گهرجي.
• الله جي وحدانيت تي يقين ۽ ان جي عرش جي رب هجڻ تي غور ڪرڻ اسان جي ايمان کي مضبوط ڪري ٿو ۽ اسان کي اسلام جي راهه تي ثابت قدم رکڻ ۾ مدد ڏئي ٿو.