Сураи Аль-Муминун — Оят 116

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• فَتَعَالَى: Пас баланд аст, пок аст, бузургтар аст.
• الْمَلِكُ: Подшоҳ, фармонравои мутлақ.
• الْحَقُّ: Ҳақ, рост, собит, ки ҳама чиз аз ӯ ҳақ аст.
• الْعَرْشِ: Арш — бузургтарин махлуқи Худо.
• الْكَرِيمِ: Бузургвор, гиромиқадр, некӯ.

1. Тафсири оят:

Пас Худованд баланд ва пок аст, Подшоҳи ҳақиқӣ, ки ҳама чизро бо ҳикмат идора мекунад. Ӯ Ҳақ аст — худи Ӯ ҳақ аст, ваъдааш ҳақ аст, хабараш ҳақ аст, ҳама чиз аз ҷониби Ӯ ҳақ аст. Ӯ аз он пок аст, ки чизеро беҳуда ё бемақсад офарад. Ҳеҷ маъбуди ба ҳақ ғайри Ӯ нест. Ӯ Парвардигори Арши бузургвор аст, ки бузургтарин махлуқи Ӯст. Ва касе ки Парвардигори бузургтарин махлуқ бошад, Парвардигори ҳамаи махлуқот аст. Ӯ аз гуфтаҳои нодуруст дар бораи доштани ҳамсар ва фарзанд пок аст, ва аз гумонҳои беасос дар бораи бозгашт надоштан ба сӯи Ӯ муназзаҳ аст.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят моро меомӯзад, ки Худованд Подшоҳи ҳақиқӣ ва Ҳақ аст, ва ҳама чиз аз ҷониби Ӯ ҳақ аст.
• Худованд аз ҳар айбу нуқсон пок аст, ва Ӯ ҳеҷ чизро беҳуда наофаридааст.
• Танҳо Худованд сазовори ибодат аст, ва ҳеҷ маъбуди дигаре нест.
• Худованд Парвардигори Арши бузургвор аст, ки бузургтарин махлуқи Ӯст, ва ин бузургии Ӯро нишон медиҳад.
• Ин оят моро ба сӯи тавҳид ва пок донистани Худованд аз ҳар гуна нуқсонҳо ҳидоят мекунад.
• Ва моро меомӯзад, ки ба ваъдаҳои Худованд бовар кунем, зеро ҳамаи ваъдаҳои Ӯ ҳақанд.
• Ин оят дили моро ба бузургии Худованд ва неъматҳои Ӯ ҷалб мекунад ва моро ба шукргузорӣ ва ибодати Ӯ тарғиб менамояд.