سورت مؤمنون — آیت 45

د کلمو معناګانې:

• بِآيَاتِنَا: زموږ په نښو (معجزو) سره.
• وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ: څرګند او روښانه دلیل او حجت.

تفسیر:

له دې وروسته مونږ موسى عليه السلام او د هغه ورور هارون عليه السلام د خپلو نښو او څرګندو معجزو سره ولېږل. دا نښې نهه وې: لرګۍ (عصا)، سپینه لاس، ملخان، وړې ژوونکي (قُمَّل)، چونګښې، وینه، سېلاب (طوفان)، وچکالي (سنون) او د مېوو کمښت. دا ټول هغه څرګند دلایل وو چې د فرعون او د هغه د قوم پر وړاندې یې د حقانیت ثبوت وړاندې کاوه. دا معجزې دومره روښانه وې چې د ایمان لرونکو زړونه به یې د حق منلو ته چمتو کول، او د سرکښو او معاندانو پر وړاندې به یې حجت بشپړاوه. مونږ دواړه د فرعون او د هغه د مشرانو (اشرافو) ته ولېږل، خو هغوی د تکبر او لويي له امله د موسى او هارون د منلو څخه انکار وکړ، ځکه چې هغوی په خپل وخت کې په خلکو باندې ظلم او زور زیاتی کاوه او ځانونه یې له نورو لوړ ګڼل.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې الله تعالی خپل پیغمبران تل د روښانه دلیلونو او معجزو سره لېږي، تر څو خلک پرې بشپړ حجت ولري او د بې باورۍ هیڅ عذر ونه لري.
2. د پیغمبرانو دعوت تل د نرمۍ، حکمت او څرګندو دلایلو پر بنسټ و، لکه څنګه چې موسى او هارون په ګډه د حق پیغام رسولو ته ولېږل شول، دا د دعوت په کار کې د همکارۍ او یووالي اهمیت ښیي.
3. تکبر او ظلم د ایمان مخه نیسي؛ فرعون او د هغه قوم د خپل تکبر له امله له حق څخه محروم شول، نو مونږ باید تل له تکبر څخه ځان وساتو او د حق منلو ته چمتو واوسو.
4. الله تعالی د خپلو پیغمبرانو ملاتړ کوي او هغوی ته دومره ځواک او معجزې ورکوي چې د حق لاره روښانه شي، نو مونږ باید د حق په لاره کې له الله تعالی پر ملاتړ باور ولرو.