Sura Al-Muminun — Werset 45

Znaczenie wybranych słów:

• بِآيَاتِنَا – z Naszymi znakami, czyli cudami potwierdzającymi prawdziwość ich posłannictwa.
• وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ – z jasnym, oczywistym dowodem i argumentem, który nie pozostawia wątpliwości.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Po tym, jak kolejne narody odwracały się od prawdy i spotykała je zasłużona kara, Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – posłał Mojżesza (Musę) i jego brata Aarona (Haruna) do faraona i jego możnych. Wysłał ich z dziewięcioma wyraźnymi znakami, które były dowodem ich prawdomówności i potęgą Boga. Do znaków tych należały: laska zamieniająca się w węża, świecąca dłoń, szarańcza, wszy, żaby, krew, powódź, lata nieurodzaju oraz brak owoców. Te cuda były jasnym i przekonującym dowodem, który miażdżył serca słuchaczy – wierzący poddawali się im z pokorą, a dla zatwardziałych w niewierze stawały się one nieodpartym argumentem. Jednak faraon i jego otoczenie, pyszni i wyniośli, odrzucili wezwanie do wiary, gdyż byli ludźmi, którzy uciskani innych i przekraczali wszelkie granice w swoim okrucieństwie i władzy.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Bóg nie pozostawia ludzi bez ostrzeżenia – zawsze wysyła proroków z jasnymi dowodami, aby nikt nie miał wymówki przed Bogiem w Dniu Sądu.
2. Wysłannicy Boga nie przychodzą z pustymi rękami – ich misja jest poparta cudami i argumentami, które przemawiają do rozumu i serca.
3. Współpraca w dobru – Mojżesz i Aaron działali razem jako bracia i wspólnicy w niesieniu prawdy, co uczy nas, że jedność i wzajemne wsparcie w sprawach religii są niezwykle cenne.
4. Pycha i wyniosłość są przeszkodą w przyjęciu prawdy – faraon i jego ludzie odrzucili oczywiste znaki tylko dlatego, że ich serca były pełne arogancji i umiłowania władzy.
5. Cuda proroków są dowodem miłosierdzia Boga – dają ludziom szansę na nawrócenie i wyjście z ciemności niewiedzy ku światłu wiary.