Аль-Муминун сүрәсе — Аять 67

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مُسْتَكْبِرِينَ – тәкәбберләнеп, үзегезне югары тотып.
• بِهِ – бу сүз Бәйтүл-Харам яки хәрам җиргә кайта.
• سَامِرًا – төнлә сөйләшеп утыручы төркем.
• تَهْجُرُونَ – ямьсез, начар сүзләр сөйлисез (яки Коръәннән баш тартасыз).

Аять тәфсире:

Сез Бәйтүл-Харам белән мактанып, кешеләрдән тәкәбберләнеп, үзегезне аның хуҗалары дип санап, башкаларны түбәнсетә идегез. Сез: "Без бу йортның әһеле, без монда җиңелмибез", – дип әйтә идегез. Ләкин бу дәгъвагыз ялган иде, чөнки Бәйтүл-Харамның чын әһелләре – тәкъва кешеләр, ә сез аның хөрмәтен сакламадыгыз. Сез Кагыйбә тирәсендә төнлә җыелышып, ямьсез сүзләр сөйли идегез, Коръән турында начар сүзләр әйтә идегез, аңа ышанмый, аны мәсхәрәли идегез. Сезнең бу тәртибегез – Аллаһ йортына хөрмәтсезлек һәм аның изгелегенә каршы килү иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһ йортының хөрмәте – ул йортның үзендә түгел, ә аның әһелләренең тәкъвалыгында. Кем генә булса да, гөнаһлы булса, изге урыннар аны коткармый.
2. Тәкәбберлек – кешене туры юлдан яздыра торган зур гөнаһ. Кеше үзен башкалардан өстен күрсә, хакыйкатьне кабул итә алмый.
3. Изге урыннарда да тәртип сакларга кирәк. Аларда ямьсез сүзләр сөйләү, мәсхәрә итү – зур гөнаһ.
4. Коръәннән баш тарту һәм аңа каршы сүзләр әйтү – элеккеге кавемнәрнең һәлакәтенә сәбәп булган гамәл. Бу – безнең өчен дә зур кисәтү.