Surja El-Mu'minun — Ajet 75

Kuptimet e fjalëve:

• Rahimnahum: t'i mëshironim ata.
• Keshafna: t'i hiqnim, t'i largonim.
• Durr: dëm, fatkeqësi, thatësi dhe uri.
• Lelejju: do të vazhdonin me këmbëngulje, do të ngulmonin.
• Tughyanihim: tejkalimi i kufijve në mosbesim dhe kokëfortësi.
• Ja'mehun: të enden të verbër, të hutuar e të pavendosur, pa gjetur rrugën e drejtë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se edhe sikur t'i mëshironte ata (idhujtarët) dhe t'ua largonte dëmin që i kishte goditur – thatësinë, urinë dhe vështirësitë – ata përsëri do të vazhdonin me ngulm në mosbesimin dhe kokëfortësinë e tyre, duke u endur të hutuar në humbje e sipër, pa u kthyer nga e vërteta dhe pa pranuar udhëzimin. Kjo sepse zemrat e tyre ishin të mbyllura dhe të sëmura nga mosbesimi, andaj as mëshira dhe as heqja e vuajtjeve nuk do t'i bënte ata të besojnë, pasi që natyra e tyre ishte ngulitur në kryeneçësi dhe largim nga e vërteta.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e Allahut dhe lehtësimi i vuajtjeve nuk janë gjithmonë shenjë e kënaqësisë së Tij me robin, por ndonjëherë janë sprovë dhe vonesë në dënim.
2. Zemra e njeriut kur ngulitet në mosbesim dhe kokëfortësi, nuk përfitojnë as mirësitë e as vuajtjet, prandaj duhet të nxitojmë drejt pendimit dhe kthimit te Allahu para se të na zërë dënimi.
3. Njeriu duhet të jetë i përulur dhe falënderues ndaj Allahut në çdo gjendje – si në begati ashtu edhe në vështirësi – që të mos bëhet prej atyre që përmenden në këtë ajet.
4. Ky ajet na mëson se udhëzimi dhe besimi i vërtetë janë dhuratë nga Allahu, prandaj duhet t'i lutemi Atij që t'i mbajë zemrat tona të qëndrueshme në fenë e drejtë.