ซูเราะฮฺ อัล-มุอ์มินูน — อายะฮฺ 75

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• الضر (อัฎ-ฎุรร์): ความเดือดร้อน ความทุกข์ยาก ซึ่งในที่นี้หมายถึงภาวะแห้งแล้งและความอดอยาก
• لَلَجّوا (ละลัจญ์ญู): พวกเขาจะดื้อรั้น ยืนหยัดต่อไป
• طغيان (ตุฆยาน): การละเมิดขอบเขต การล่วงเกินในการกบฏและปฏิเสธศรัทธา
• يعمهون (ยะอฺมะฮูน): สับสน หลงทาง เดินอย่างไร้ทิศทาง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงแจ้งให้ทราบถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาว่า แม้ว่าพระองค์จะทรงเมตตาพวกเขา และทรงขจัดความเดือดร้อนที่ประสบแก่พวกเขาให้หมดไป ไม่ว่าจะเป็นความแห้งแล้ง ความอดอยาก หรือภัยพิบัติต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับพวกเขา พวกเขาก็จะยังคงดื้อรั้นและมุ่งหน้าต่อไปในการกบฏต่ออัลลอฮ์และการปฏิเสธศรัทธาต่อท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พวกเขาจะยิ่งเพิ่มความหลงผิดและความดื้อดึง โดยเดินไปอย่างไร้จุดหมาย สับสนวุ่นวาย ไม่สามารถมองเห็นหนทางแห่งความถูกต้องได้ ทั้งนี้เพราะหัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและความหยิ่งยะโส จนกระทั่งความเมตตาและการบรรเทาทุกข์มิได้ทำให้พวกเขากลับตัว แต่กลับทำให้พวกเขายิ่งมัวเมาในการทำชั่ว

บทเรียนและประโยชน์ที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์มิได้เป็นเครื่องรับประกันการกลับตัว — การที่อัลลอฮ์ทรงประทานความสุขสบายให้มิได้หมายความว่าผู้คนจะสำนึกตัวเสมอไป เพราะบางคนยิ่งได้รับความสุขก็ยิ่งห่างไกลจากพระองค์
2. หัวใจที่แข็งกระด้างเป็นอุปสรรคใหญ่ที่สุดต่อการรับการชี้นำ — สภาพของหัวใจเป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดว่าคนเราจะรับประโยชน์จากบทเรียนและเหตุการณ์ต่างๆ หรือไม่
3. ความทุกข์ยากบางครั้งเป็นบทเรียนที่ทำให้มนุษย์กลับตัว — อัลลอฮ์ทรงใช้ความยากลำบากเพื่อปลุกจิตสำนึกของมนุษย์ บางครั้งความสะดวกสบายกลับทำให้มนุษย์ลืมพระองค์
4. การดื้อรั้นนำไปสู่ความหลงทางที่เพิ่มขึ้น — เมื่อมนุษย์ปฏิเสธความจริงครั้งแล้วครั้งเล่า หัวใจของเขาจะยิ่งมืดบอดลงเรื่อยๆ จนไม่สามารถแยกแยะความจริงจากความเท็จได้
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ศรัทธาเป็นสิ่งที่ควรขอบคุณ — ในฐานะมุสลิม เราควรตระหนักว่าทุกความสุขที่เราได้รับคือความเมตตาจากอัลลอฮ์ และควรใช้มันเพื่อเพิ่มความใกล้ชิดต่อพระองค์ มิใช่ใช้มันไปในทางที่ห่างไกลจากพระองค์
6. การวิงวอนขอให้อัลลอฮ์ทรงปกป้องเราจากความหลงผิด — เราควรวิงวอนต่ออัลลอฮ์เสมอให้ทรงปกป้องหัวใจของเราจากการดื้อรั้นและการปฏิเสธความจริง เพราะนั่นคือจุดเริ่มต้นของความหายนะ