Surja El-Mu'minun — Ajet 81

Kuptimet e fjalëve:

• Bel (بَلْ): Pjesëz që tregon kalim nga një çështje në tjetrën, duke hedhur poshtë atë që u tha më parë.
• Kalu (قَالُوا): Ata thanë.
• Mithle (مِثْلَ): Ngjashëm, i njëjtë.
• El-Evvelun (الْأَوَّلُونَ): Të parët, paraardhësit, popujt e mëparshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Pas diskutimit për fuqinë e Allahut dhe argumentet për ringjalljen, Allahu i Lartësuar tregon se jobesimtarët nuk iu përgjigjën këtyre argumenteve me mendim dhe arsyetim, por iu drejtuan imitimit të verbër të të parëve të tyre. Ata përsëritën të njëjtat fjalë që thanë popujt e mëparshëm jobesimtarë, si fisi Ad dhe Themud, të cilët mohuan ringjalljen dhe dërgimin e profetëve. Ata nuk sollën asnjë provë apo argument të ri, por vetëm ndoqën gjurmët e paraardhësve të tyre në mohim dhe refuzim, pa menduar dhe pa u udhëzuar nga shenjat e Allahut në univers dhe në veten e tyre.

Kjo tregon se jobesimtarët e Mekës nuk kishin asnjë argument logjik kundër ringjalljes, por ishin thjesht imitues të verbër të traditave të të parëve të tyre, edhe pse këta të parë ishin në gabim të qartë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Imitimi i verbër i të parëve pa u bazuar në prova dhe argumente është një nga pengesat më të mëdha për pranimin e së vërtetës. Islami na mëson të mendojmë dhe të arsyetojmë, e jo të ndjekim verbërisht traditat.
2. Kurani na fton të shkëputemi nga zakonet e gabuara të paraardhësve kur ato bien ndesh me të vërtetën, sepse e vërteta vjen nga Allahu dhe jo nga njerëzit.
3. Ky ajet na mëson se çdo popull që mohoi të vërtetën u ndëshkua, prandaj duhet të marrim mësim nga historia dhe të mos përsërisim gabimet e të mëparshmëve.
4. Besimtari duhet të jetë i pavarur në mendim dhe të kërkojë argumente për besimin e tij, duke u mbështetur në Kuran dhe Sunet, e jo në traditat që mund të jenë të gabuara.