Surja El-Mu'minun — Ajet 82

Kuptimi i fjalëve:

• "E kemi vdekur": Kur të vdesim dhe të ndahemi nga jeta.
• "Të bëhemi dhe": Trupat tanë të shndërrohen në dhe dhe të shpërbëhen.
• "Eshtra": Kockat tona të kalben dhe të copëtohen.
• "Të ringjallemi": Të kthehemi përsëri në jetë.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo ajet tregon përgjigjen e mohuesve nga populli i kaluar, të cilët e mohonin ringjalljen pas vdekjes. Ata thoshin me habi dhe mohim: "A kur të vdesim dhe trupat tanë të shpërbëhen në dhe e eshtra të kalbura, a vërtet do të ringjallemi përsëri në jetë?" Ata e konsideronin këtë gjë të pamundur dhe të paimagjinueshme, sepse nuk e kuptonin fuqinë e Allahut që i krijoi ata fillimisht nga asgjëja. Ata pyesnin me tallje dhe habi, duke mos besuar se Allahu që i krijoi herën e parë, mund t'i krijojë përsëri. Kjo është një nga pyetjet më të përsëritura të mohuesve në Kuran, ku ata e shihnin ringjalljen si diçka të largët dhe të pamundur, duke harruar se krijimi i parë ishte po aq i mrekullueshëm sa ringjallja.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Allahut është e pakufishme: Ai që krijoi njeriun nga asgjëja, mund ta ringjallë përsëri. Kjo na mëson se asgjë nuk është e pamundur për Allahun.
2. Besimi në ringjallje është themel i fesë: Mohimi i ringjalljes çon në mohimin e llogarisë dhe shpërblimit, prandaj besimi në të është çelësi i jetës së përjetshme.
3. Jeta e kësaj bote nuk është fundi: Kjo ajet na kujton se vdekja nuk është mbarimi i gjithçkaje, por fillimi i një jete tjetër ku do të japim llogari për veprat tona.
4. Largimi nga tallja me të vërtetat hyjnore: Mohuesit talleshin me ringjalljen, por kjo tallje nuk ndryshon të vërtetën. Besimtari duhet të qëndrojë i vendosur në besimin e tij, edhe kur të tjerët e mohojnë.
5. Reflektimi mbi krijimin: Njeriu duhet të mendojë se si u krijua herën e parë, për ta kuptuar se ringjallja është po aq e lehtë për Allahun. Ky reflektim e forcon besimin dhe e afron njeriun më pranë Krijuesit të tij.