Sure Nûr — Ayet 12

Kelime Anlamları:

• Levla (لَوْلَا): Keşke, olmaz mıydı, gerekmez miydi anlamında teşvik ve azarlama ifade eden bir edat.
• İfk (إِفْك): Yalan, iftira, gerçeği ters yüz etmek.
• Mübîn (مُبِين): Apaçık, açık seçik, herkesin görebileceği kadar net olan.

Tefsir:

Bu âyet, İslam tarihinde "İfk Hadisesi" olarak bilinen, müminlerin annesi Hz. Aişe (r.anha) hakkında ortaya atılan çirkin iftira karşısında müminlerin nasıl bir tavır takınması gerektiğini öğreten çok önemli bir derstir. Allah Teâlâ burada müminlere şöyle seslenmektedir:

"Bu iftirayı işittiğiniz zaman, keşke mümin erkekler ve mümin kadınlar kendi nefisleri hakkında iyi zanda bulunsalardı!" Yani müminler, birbirlerini kendi öz varlıkları gibi görmeli, bir mümin kardeşleri hakkında kötü bir söz işittiklerinde hemen o kardeşlerinin temizliğine, masumiyetine kanaat getirmeliydiler. Çünkü müminler birbirinin aynasıdır; bir müminin diğer mümin hakkında hüsnüzan beslemesi, kendi öz değerine sahip çıkması gibidir.

Onların yapması gereken şey, bu iftirayı duyar duymaz "Bu apaçık bir iftiradır, düpedüz bir yalandır!" diyerek o temiz insanı savunmak ve bu çirkin sözü reddetmekti. Oysa onlardan bazıları bu sözü ağızlarına alıp yaymaya başladılar. Bu âyet, müminlere unutulmaz bir ders vermektedir: Bir mümin hakkında gelen her haberi önce iyi niyetle karşılamak, hemen kötü zanna kapılmamak ve doğruluğunu araştırmadan yaymamak esastır.

Sevgili müminler! Bu âyet bize ne kadar güzel bir ahlak dersi veriyor. Mümin, kardeşini kendisi gibi görür; kendisi hakkında kötü bir söz söylenmesini istemediği gibi, kardeşi hakkında da kötü söze itibar etmez. Kalbini temiz tutar, dilini günahtan korur. Bu vesileyle Allah Teâlâ bizlere hüsnüzan kapısını açmış, su-i zannın ve iftiranın ne kadar büyük bir vebal olduğunu öğretmiştir. Ne mutlu o müminlere ki, kardeşleri hakkında hep iyi düşünür, hayır konuşur ve Allah'ın korumasına güvenirler. Rabbimiz bizleri de bu güzel ahlakla ahlaklandırsın, iftira ve yalan gibi pisliklerden uzak eylesin. Amin.