Аль-Фуркан сүрәсе — Аять 26

Мәгънәләр:

• әл-Мүлк — патшалык, хакимият.
• Йәүмәизин — ул көнне (Кыямәт көнендә).
• әл-Хакк — хакыйкать, чын, ышанычлы.
• әр-Рахман — Бөтен мәхлукатка рәхмәтен киң итүче Аллаһ.
• Гәсирән — авыр, кыен, каты.

Аңлатма:

Кыямәт көне килгәндә, барлык ялган хакимиятләр юкка чыгар, һәм ул көнне чын патшалык, бөтен хакимият — тик Аллаһның Үзенеке булыр. Ул көнне һәркем Аллаһның кодрәтенә буйсыныр, һәм Аның хөкеменнән башка беркем дә кача алмас. Бу көн кәферләр өчен бик авыр булыр, чөнки аларга азап һәм ґәзап килер, аларның хәле бик каты булыр. Ә менә мөэминнәр өчен бу көн җиңел һәм рәхәт булыр, чөнки алар дөньяда иман китереп, изге гамәлләр кылып, Аллаһның рәхмәтенә ирешкәннәр.

Гыйбрәтләр:

• Дөньядагы барлык патшалыклар һәм хакимиятләр — вакытлыча гына, алар юкка чыгачак. Чын һәм мәңгелек хакимият — тик Аллаһныкы.
• Кыямәт көнендә һәркем үз гамәлләренә карап хөкем ителер, һәм ул көннең авырлыгы яки җиңеллеге — кешенең дөньядагы ышануына һәм эшләренә бәйле.
• Мөэмин кеше бу көннән курыкмый, чөнки ул Аллаһка тәвәккәл итә һәм Аның рәхмәтенә өмет итә. Кәфер кеше исә бу көннең авырлыгыннан газапланыр.
• Бу аять безне Аллаһның бөеклеген һәм кодрәтен танырга, Аңа гына гыйбадәт кылырга һәм Аның рәхмәтенә ирешер өчен дөньяда изгелек кылырга өнди.