Surat Al-Furqan — Ayat 26

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْمُلْكُ : panguwasa, kraton, panguwasaning Allah.
• يَوْمَئِذٍ : ing dina iku, yaiku dina kiyamat.
• الْحَقُّ : kang bener, kang tetep, kang ora bisa dipindhah.
• لِلرَّحْمَٰنِ : kagungane Allah kang Maha Welas.
• عَسِيرًا : angel, abot, rekasa.

2) Panjlentrehane ayat:

Ing dina kiyamat mengko, panguwasa kang sejati lan tetep iku mung kagungane Allah kang Maha Welas, ora ana liya kang duwe panguwasa ing dina iku. Kabeh panguwasa ing donya kang ana ing tangané manungsa bakal sirna, mung panguwasané Allah kang tetep lan langgeng.

Dina kiyamat iku dadi dina kang angel banget lan abot tumrap wong-wong kafir, amarga ing dina iku dheweke bakal nampa siksa lan paukuman kang abot saka Allah. Dene tumrap wong-wong mukmin, dina iku dadi dina kang gampang lan entheng, amarga dheweke bakal nampa ganjaran lan kabagyan saka Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen panguwasa kang sejati iku mung kagungane Allah. Panguwasa ing donya iki mung sementara lan bakal sirna.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep marang wong mukmin, yen dina kiyamat iku dina kang gampang tumrap dheweke, amarga dheweke bakal nampa ganjaran saka Allah.
• Ayat iki ngelingake marang wong kafir supaya padha tobat lan bali marang Allah, amarga dina kiyamat iku dina kang angel banget tumrap dheweke.
• Ayat iki mulangake marang awake dhewe supaya ora gumantung marang panguwasa donya, nanging gumantung marang panguwasané Allah kang langgeng.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur marang Allah, amarga awake dhewe kalebu wong mukmin kang bakal nampa ganjaran ing dina kiyamat.