Surah Al-Furqan — Aya 40

Ma’anonin Kalmomin:

• "Mumtara mata da ruwan shara" (أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ): Ana nufin an yi musu ruwan duwatsu daga sama a matsayin azaba.
• "Ba su fatan tashin" (لَا يَرْجُونَ نُشُورًا): Ba su yi imani da tashin mutane daga kaburbura ba, don haka ba su tsoron sakamako.

Tafsirin Ayar:

Lalle ne, ya tabbata cewa mutanen Kafirai na Makka (Kuraishawa) suna wucewa a kan ƙauyen mutanen Annabi Luɗu (wato ƙauyen Sadum) a lokacin tafiye-tafiyensu na kasuwanci zuwa ƙasar Sham. Wannan ƙauyen shi ne aka yi wa ruwan duwatsu daga sama a matsayin azaba mai tsanani, saboda munanan ayyukan da mutanensa suka aikata (lubanci). Suna ganin wannan al’amari da idanunsu, kuma labarinsa ya shahara a gare su. To, shin ba su yi tunani ba a kan wannan azaba da ta auku, su kauce wa irin wannan laifi, su yi imani da Allah da Manzonsa? A’a, ba su yi tunani ba, domin ba su yi imani da tashin mutane daga kaburbura ba, kuma ba su tsoron sakamako a ranar hisabi ba. Don haka, sun ci gaba da kasancewa cikin kafirci da girman kai, har azabar Allah ta same su kamar yadda ta sami mutanen Luɗu.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa Allah yana ba da misalai da abubuwan da suka faru a baya domin mutane su yi tunani su kauce wa azaba.
2. Ƙauyen mutanen Luɗu ya zama abin koyi ga duk wanda ya aikata irin wannan munanan aiki, domin azabar Allah ba ta jinkiri ga masu laifi.
3. Rashin imani da tashin mutane daga kaburbura yana sa mutum ya dinga aikata zunubai ba tare da tsoro ba, amma imani da ranar hisabi yana tsarkake rayuwar mutum da kyawawan ayyuka.
4. Ayar tana karfafa wa muminai gwiwa cewa lalle ne Allah yana lura da ayyukan kowa, kuma zai saka wa masu kyau da kyauta, masu sharri kuma da azaba.
5. Wucewa a kan wuraren da azaba ta auku a baya yana da kyau mutum ya yi tunani da koyi, ba wai ya wuce da rashin kulawa ba.