سورت فرقان — آیت 41

د کلمو معناګانې:

• هُزُوًا: مسخره، ملنډه، ټوکه.
• بَعَثَ: راپورته کړ، ولېږه.
• رَسُولًا: استازی، پېغمبر.

تفسیر:

کله چې دا کافران او منکران تا ویني، ای محمده! دوی تا نه مني مګر د ملنډې او مسخرې په سترګه ګوري او په استهزاء سره وايي: "آیا دا هغه کس دی چې الله یې مونږ ته د رسول په توګه لېږلی دی؟" دوی دا خبره د انکار او سپکاوي په توګه کوي، نه د حقیقت د منلو لپاره. دوی ته دا خبره ډېره عجيبه ښکاري چې یو انسان د الله له لوري رالېږل شوی وي، نو په تا پورې یې ملنډې وهي.

د دې آیت په اړه ویل شوي چې دا د ابوجهل په اړه نازل شوې ده، چې کله به یې د رسول الله صلی الله علیه وسلم په مخ کې خپلو ملګرو ته اشاره کوله او ویل به یې: "آیا دا هغه سړی دی چې الله یې رسول ګرځولی دی؟" دوی به دا خبره داسې کوله لکه څنګه چې دا خبره ناممکنه وي، او د خپل قوم خلک به یې د رسول الله صلی الله علیه وسلم پر ضد هڅول.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته د صبر او استقامت درس راکوي، ځکه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د داسې سختو ملنډو سره سره خپل دعوت ته دوام ورکړ او له الله څخه یې هیله نه شوې ختمه.
2. مونږ باید پوه شو چې د حق د لارې پیروي کول تل له ازمایښتونو او سختيو سره مل وي، خو بری د هغو کسانو دی چې ثابت قدمه پاتې شي.
3. د مسخرو او ملنډو په مقابل کې باید خپل ایمان پیاوړی وساتو او پوه شو چې دا ډول چلند د کافرانو عادت دی، لکه څنګه چې دوی له پخوا انبیاوو سره کاوه.
4. دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د حق پیغام دومره پیاوړی وي چې د باطل خاوندان یې د ملنډو او استهزاء پرته بله ځواب نه لري، ځکه چې دوی د دلیل او حجت په وړاندې کمزوري وي.