Аль-Фуркан сүресі — Аят 41

1. Сөздердің мағынасы:

• وَإِذَا رَأَوْكَ — «және олар сені көрген кезде».
• إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا — «олар сені тек келеке-мазақ етіп қана қабылдайды», яғни сені мазақтаудан басқа ештеңе істемейді.
• أَهَٰذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا — «Аллаһ осыны елші етіп жіберді ме?» — деп мысқылдайды.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Меккедегі құрайыштардың қатыгез көсемдерінің, соның ішінде Әбу Жәһілдің, Пайғамбарға (с.а.у.) деген менсінбеушілік пен келекесін суреттейді. Олар Аллаһ елшісін көрген сайын оны мазақ етіп, мысқылдайтын: «Аллаһ осы адамды елші етіп жіберді ме? Осы ма?» — деп. Олар мұнымен Пайғамбардың абыройын түсірмек болды және оның шақыруын жоққа шығарды. Алайда бұл келеке мен менсінбеушілік олардың өздерінің адасқанын, тәкаппарлығын және шындыққа деген өшпенділігін ғана көрсетті. Олар Пайғамбардың келген шақыруы өздерінің пұтқа табынушылық әдеттерін бұзатынын түсінді, сондықтан оны келеке ету арқылы өздерін жұбатты. Бірақ олар жақында болатын азапты көрген кезде, кімнің адасқанын — өздері ме, әлде Мұхаммед (с.а.у.) па — біледі.

1. Алынатын ғибраттар:

• Бұл аят Пайғамбардың (с.а.у.) өз қауымынан көрген қиындықтарын, оған деген келеке мен қарсылықты көрсетеді. Бұл — әрбір дін жолындағы адамға сабыр мен төзімнің үлгісі.
• Келеке етушілер мен менсінбеушілер әдетте шындыққа қарсы тұра алмағанда, оны мазақтауға көшеді. Бұл — олардың әлсіздігінің белгісі.
• Аллаһ елшісін жіберу — үлкен мәртебе. Оны менсінбеу — адамның өзін қорлауы.
• Ақиқат пен әділеттілік әрқашан жеңеді. Келеке етушілер уақытша болса да, ақыретте олардың жағдайы ауыр болады.
• Бұл аят бізге Пайғамбардың (с.а.у.) жолын ұстануға, оған деген сүйіспеншілікті арттыруға және дін жолындағы кез келген қиындыққа сабыр етуге шақырады. Ислам — шындық діні, ол әрқашан жеңіске жетеді.