சூரா அல்-ஃபுர்கான் — வசனம் 41

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• هُزُوًا: பரிகாசம், கேலி, ஏளனம் செய்தல்.
• بَعَثَ: அனுப்பினான், தூதராக நியமித்தான்.
• رَسُولًا: (இறை) தூதர்.

விளக்கம்:

நபியே! இந்த நிராகரிப்பாளர்கள் உங்களைக் காணும்போதெல்லாம் உங்களைப் பரிகாசத்திற்கு ஆளாக்காமல் விடுவதில்லை. அவர்கள் உங்களைப் பார்த்து ஏளனமாக, "இவர்தானா அல்லாஹ் தூதராக அனுப்பியவர்?" என்று கேலியாகக் கூறுகிறார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் உங்களைப் பரிகசிப்பதன் மூலம், அல்லாஹ்வின் தூதுத்துவத்தையே நிராகரிக்கின்றனர். அவர்களில் அபூஜஹ்ல் போன்றவர்கள், தங்கள் தோழர்களுடன் உங்களைக் கடந்து செல்லும்போது, உங்களைச் சுட்டிக்காட்டி, "இவர்தானா எங்களுக்கு இறைத்தூதராக அனுப்பப்பட்டவர்? இவர் எங்களை எங்கள் தெய்வங்களை வணங்குவதை விட்டும் தடுக்க முற்படுகிறாரே!" என்று கேலியாகக் கூறுவார்கள். அவர்களின் இந்தப் பரிகாசம், உண்மையை ஏற்க மறுத்து, பெருமையினால் செய்யும் செயலாகும். அவர்கள் இவ்வாறு கேலி செய்தாலும், அல்லாஹ் தன் தூதரை அனுப்பியதன் நோக்கம் மக்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதே ஆகும்; அதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள்.

பயன்கள்:

1. இறைத்தூதர்களைப் பரிகசிப்பது நிராகரிப்பாளர்களின் பழக்கமாக இருந்து வந்துள்ளது. இது நபிமார்களுக்கு ஏற்பட்ட சோதனைகளில் ஒன்றாகும். எனவே, உண்மையாளர்கள் இத்தகைய ஏளனங்களால் சோர்வடையக் கூடாது.
2. இந்த வசனம் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறது; இதற்கு முன் வந்த நபிமார்களும் இத்தகைய பரிகாசங்களைச் சந்தித்துள்ளனர் என்பதை உணர்த்துகிறது.
3. அல்லாஹ்வின் தூதர் மீது ஏளனம் செய்வது, அவரது தூதுத்துவத்தை நிராகரிப்பதற்கு சமமானதாகும். இது மிகப்பெரிய பாவமாகும்.
4. இந்த வசனம், நபி (ஸல்) அவர்களின் உண்மைத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது; ஏனெனில், எதிரிகள் அவர்களைப் பரிகசித்த போதிலும், அல்லாஹ் அவர்களைப் பாதுகாத்து, அவர்களின் பரிகாசங்களை அர்த்தமற்றதாக்கினான்.
5. முஸ்லிம்கள் தங்கள் நபியின் மீது அன்பும் மரியாதையும் கொண்டிருக்க வேண்டும்; அவரைப் பரிகசிப்போரிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.