Surja El-Furkan — Ajet 56

Kuptimet e fjalëve:

• Mubeshshir (مُبَشِّرًا): Ai që sjell lajme të mira, që i jep myzhde besimtarëve me Xhennet.
• Nedhir (نَذِيرًا): Ai që paralajmëron dhe frikëson nga dënimi i Zotit.

Tefsiri i ajetit:

O Muhamed, Ne nuk të kemi dërguar ty te njerëzit për ndonjë qëllim tjetër, përveçse që të jesh sjelës i lajmeve të mira për ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, duke iu dhënë myzhde se ata do të shpërblehen me Xhennetin dhe kënaqësinë e Zotit. Dhe në të njëjtën kohë, ti je paralajmërues për ata që mohojnë dhe bëjnë gjynahe, duke i frikësuar me dënimin e Zjarrit dhe me pasojat e mosbindjes ndaj Zotit. Pra, misioni yt është i qartë dhe i kufizuar në këto dy funksione: myzhde për besimtarët dhe paralajmërim për jobesimtarët. Ti nuk je i detyruar t'i bësh njerëzit të besojnë me dhunë, sepse detyra jote është vetëm t'u komunikosh atyre mesazhin dhe t'i udhëzosh në rrugën e drejtë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se mëshira e Zotit ndaj robërve të Tij është e madhe, sepse Ai nuk i la njerëzit pa udhëzim, por u dërgoi pejgamberë që t'i udhëzojnë në rrugën e shpëtimit.
2. Ajeti na mëson se feja islame është fe e ekuilibrit: ajo ndërthur shpresën (myzhden) me frikën (paralajmërimin), që besimtari të jetojë mes shpresës në mëshirën e Zotit dhe frikës nga dënimi i Tij.
3. Ky ajet e qetëson zemrën e besimtarit, sepse i bën të ditur se detyra e pejgamberit është vetëm t'u përcjellë mesazhin njerëzve, ndërsa udhëzimi është në duart e Zotit. Kështu, besimtari nuk duhet të dëshpërohet kur sheh se disa njerëz nuk e pranojnë fenë.
4. Ajeti na nxit që të jemi si pejgamberi - duke përhapur lajme të mira dhe duke paralajmëruar - në marrëdhëniet tona me të tjerët, duke i ftuar njerëzit te Zoti me urtësi dhe butësi.