Аш-Шуара сүрәсе — Аять 121

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَآيَةً — гыйбрәт, галәмәт, дәлил.
• أَكْثَرُهُم — аларның күпчелеге.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Нух пәйгамбәр һәм аның кавеме турындагы хикәяне йомгаклап әйтә: әлбәттә, бу вакыйгаларда — Нухның коткарылуында, иман китергән кешеләрнең ңәҗат табуында һәм аны ялганга санаучы кәферләрнең һәлак булуында — гыйбрәт алучылар өчен зур галәмәт, гыйбрәтле дәрес бар. Ләкин шуңа да карамастан, бу хикәяне ишеткән кешеләрнең күпчелеге Аллаһыга һәм Аның рәсүленә ышанып, иман китермәделәр. Аларның күбесе үзләренә килгән хакны кабул итүдән баш тарттылар, чөнки аларның йөрәкләре мөһерләнгән, наданлык һәм тәкәбберлек аларны хак юлдан читкә алып киткән иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләнең элеккеге өммәтләргә биргән газаплары — безнең өчен зур гыйбрәт, алардан сабак алырга кирәк.
• Пәйгамбәрләрнең дәгъватына каршы чыгучыларның ахыры һәрвакыт һәлакәт белән тәмамлана.
• Иман — Аллаһының рәхмәте, ул тик ихлас күңелле бәндәләргә генә бирелә; күпчелек кешеләрнең имансызлыгы хакның үзенә шик тудырмый.
• Бу аять безне Аллаһының кодрәтен һәм Аның рәсүлләренә ярдәмен танырга, аларның юлыннан барырга өнди.