சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 121

சொற்பொருள்:

• لَآيَةً – அத்தாட்சி, அடையாளம், படிப்பினை.
• أَكْثَرُهُم – அவர்களில் பெரும்பாலோர்.
• مُؤْمِنِينَ – இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்கள்.

விளக்கம்:

நூஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் சரித்திரத்தில், அவர்கள் தம் சமூகத்தினரை நீண்ட காலம் இறைவனின் பக்கம் அழைத்ததும், அவர்களில் பெரும்பாலோர் நம்பிக்கை கொள்ள மறுத்ததும், இறுதியில் இறைவன் நூஹ் நபியையும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் கப்பலில் காப்பாற்றி, நிராகரித்தவர்களை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்ததும் — இவை அனைத்திலும் மிகப்பெரிய அத்தாட்சியும், அறிவுடையோருக்கு உயர்ந்த படிப்பினையும் இருக்கின்றன. இந்த நிகழ்வு, இறைவனின் வல்லமையையும், அவனது தூதர்களின் உண்மைத்தன்மையையும், நிராகரிப்பவர்களின் முடிவையும் தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. எனினும், இந்தச் சரித்திரத்தைக் கேள்விப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலோர் இறைநம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. இது மனிதர்களின் பிடிவாதத்தையும், அற்புதங்களைக் கண்டும் உண்மையை ஏற்க மறுக்கும் அவர்களின் போக்கையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

பயன்கள்:

• இறைவனின் தண்டனை நிராகரிப்பாளர்களை நிச்சயம் வந்தடையும் என்பதற்கு நூஹ் நபியின் சரித்திரம் தெளிவான சான்றாகும்.
• நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் சிறிய கூட்டமாக இருந்தாலும், இறைவன் அவர்களைக் காப்பாற்றி வெற்றியளிப்பான் என்பதற்கு இது உறுதியான எடுத்துக்காட்டு.
• அற்புதங்களையும் அத்தாட்சிகளையும் கண்டும் நம்பிக்கை கொள்ளாத மனிதர்களின் நிலை, இறைவனின் வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் எவரும் நேர்வழி பெற முடியாது என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
• இந்தச் சரித்திரம், மனிதர்கள் தங்கள் பிடிவாதத்தை விட்டுவிட்டு, இறைவனின் அடையாளங்களை சிந்தித்து உண்மையை ஏற்க வேண்டியதன் அவசியத்தை போதிக்கிறது.