Аш-Шуара сүресі — Аят 121

1. Сөздердің мағынасы:

• آيَةً — белгі, ғибрат, ашық дәлел.
• أَكْثَرُهُم — олардың көпшілігі.
• مُؤْمِنِينَ — иман келтірушілер, сенушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Шынында, Нұх пайғамбардың қиссасында және оның қауымының басынан өткен оқиғаларда — мүміндердің құтқарылып, өтірікке саюшылардың жойылуында — кейінгі ұрпақтар үшін үлкен ғибрат пен айқын белгі бар. Бұл оқиға Алланың құдіретін, әділдігін және пайғамбарларын қолдайтынын көрсететін нақты дәлел. Алайда Нұхтың қауымынан шыққан адамдардың көпшілігі бұл ашық ақиқатты көріп, естігенімен, Аллаға және Оның елшісіне иман келтірмеді, Оның шариғатына бойсұнбады. Олардың иман келтірмеуі — ақиқаттың әлсіздігінен емес, өздерінің қыңырлығы мен пайдасына сай келмеуінен еді. Бұл жағдай тек Нұхтың қауымына ғана тән емес; тарих бойы көптеген адамдар пайғамбарлардың ашық дәлелдерін көріп те, иманға келмеді. Сондықтан бұл аят адам баласын ойлануға, өткендердің тағдырынан сабақ алуға және иманды қабылдауға шақырады.

1. Алынатын пайдалар:

• Бұл аят Алланың әділдігін және Оның мүміндерді қорғап, өтірікке саюшыларды жоятынын көрсетеді. Бұл — мүміндерге үлкен үміт пен сенімділік береді.
• Қиссаларды оқып, ғибрат алу — иманды нығайтатын маңызды амал. Өткен қауымдардың тағдыры бізге тура жолды таңдауға көмектеседі.
• Көпшіліктің иман келтірмеуі — ақиқаттың дұрыстығына нұқсан келтірмейді. Сондықтан адам санына емес, дәлелге қарап иман келтіру керек.
• Ислам — ақыл мен ғибратқа шақыратын дін. Құрандағы қиссалар адамды ойлануға, жақсылыққа ұмтылуға және Алланың разылығын іздеуге бағыттайды.
• Бұл аят бізді иманды қабылдауға асықтырады, өйткені иман — құтқарылудың жалғыз жолы. Алланың елшісіне сену — бақыттың кілті.