شعراء سۈرىسى — ئايەت 121

1. مەنىسى ئېنىق بولمىغان سۆزلەر:

— «آيَةً»: ئىبرەت، ئالامەت، پەند-نەسىھەت.

— «أَكْثَرُهُم»: ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى، يەنى قەۋمنىڭ كۆپ قىسمى.

1. بۇ ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا نۇھ ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىنى ۋە ئۇنىڭ قەۋمى بىلەن بولغان ۋەقەلەرنى بايان قىلغاندىن كېيىن، مۇنداق دەيدۇ: ھەقىقەتەن بۇ بايان قىلىنغان ۋەقەدە، يەنى نۇھ ئەلەيھىسسالامنىڭ ئۇزۇن يىللار داۋامىدا قەۋمىنى ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشقا چاقىرغانلىقىدا، ئۇنىڭغا ئىمان كەلتۈرگەن مۇئمىنلەرنىڭ قۇتقۇزۇلۇپ، ئىمان ئېيتمىغان كاپىرلارنىڭ ھالاك قىلىنغانلىقىدا چوڭقۇر ئىبرەت ۋە روشەن ئالامەت بار. بۇ ئىبرەت كېيىنكى كىشىلەر ئۈچۈن ئويلىنىش ۋە ساۋاق ئېلىش مەنبەسىدۇر.

ئاندىن ئاللاھ تائالا: «ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى ئىمان كەلتۈرگۈچىلەردىن بولمىدى» دەيدۇ. يەنى نۇھ ئەلەيھىسسالامنىڭ قەۋمى ئىچىدە ئۇزۇن مۇددەت داۋەت قىلىنغان بولسىمۇ، ئۇلارنىڭ كۆپ قىسمى ئىمان ئېيتمىدى، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلمىدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىش ھەر كىشىنىڭ ئۆز ئىختىيارىدا، ۋە داۋەت قىلغۇچى پەقەت ئۇچۇر يەتكۈزۈش ۋەزىپىسىنى ئادا قىلىدۇ، نەتىجىنى ئاللاھ تائالا بىلگۈچىدۇر.

بۇ قىسسە بىز ئۈچۈن ئۈلگە: ئىمان كەلتۈرگەن كىشىلەر ھەر قانداق قىيىنچىلىققا دۇچ كەلسىمۇ ئاخىرەتتە نىجات تاپىدۇ، ئىمانسىزلىق ۋە ئىنكاردا چىڭ تۇرغانلار بولسا زىيانغا ئۇچرايدۇ. شۇڭا ھەر بىرىمىز ئاللاھنىڭ ئايەتلىرى ئۈستىدە ئويلىنىپ، ئىبرەت ئېلىشىمىز، ئىماننى قەلبىمىزگە مۇستەھكەم ئورنىتىشىمىز ۋە ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىش ئۈچۈن تىرىشىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت قىلغانلاردىن قىلسۇن.