سورت شعراء — آیت 121

د معاني کلمو:

• لآية: لویه نښه، عبرت او پند.
• أكثرهم: د دوی اکثریت.

تفسیر آیت:

په دې بیان شوي پېښه کې چې د نوح علیه السلام او د هغه د قوم کیسه ده، یقیناً یوه لویه نښه او عبرت ده. په دې کې هغه لوی درس دی چې الله تعالی خپل پیغمبر ته د هغه د قوم د ایمان نه راوړلو په وخت کې څنګه مرسته وکړه، مومنان یې وژغورل او کافرانو ته یې سزا ورکړه. خو د دې ټولو نښو او عبرتونو سره سره، د دوی اکثریت ایمان نه راوړ او پر الله تعالی یې باور ونه کړ. دا د انسان د سرکشۍ او ضدیت ښودنه ده چې د الله تعالی د قدرت او د هغه د پیغمبرانو د رښتیا والي د دلايلو سره سره، ډېر خلک له ایمان نه محروم پاتې کېږي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې که ډېر خلک ایمان نه راوړي، نو دا نوی کار نه دی؛ د پیغمبرانو په زمانه کې هم همداسې وه.
• دا آیت د انسان د ضدیت او سرکشۍ په اړه خبرداری دی چې ډېر خلک د حق د منلو پر ځای له انکار سره مخ کېږي.
• دا آیت د الله تعالی په قدرت او د هغه په عدل باندې د باور پیاوړتیا ورکوي، ځکه چې هغه خپل پیغمبران او مومنان ساتي او کافرانو ته سزا ورکوي.
• دا آیت مومنانو ته دا درس ورکوي چې د حق د تبلیغ په لاره کې باید ثابت قدم اوسي، که څه هم ډېر خلک یې مخالفت وکړي.