සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 121

වචනවල අර්ථ:

• لَآيَةً – ලකුණක්, සාධකයක්, පාඩමක්
• أَكْثَرُهُم – ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා
• مُؤْمِنِينَ – විශ්වාසවන්තයින් (ඇදහිලිවන්තයින්)

අර්ථ විවරණය:

නූහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) නබිවරයාගේ කථාන්තරය තුළ සැබවින්ම මහත් පාඩමක් ඇත. ඔහුගේ ජනතාව ඔහුව බොරු කළ විට, අල්ලාහ් ඔහුට හා ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අයට ගැලවීම ලබා දුන් අතර, ප්රතික්ෂේප කළවුන් ගිල්වා විනාශ කළේය. මෙම සිදුවීම ඉන් පසුව පැමිණි ජනයාට මහත් ලකුණක් හා උපදේශයක් වන්නේය. එනම්, අල්ලාහ්ගේ රසූල්වරුන් බොරු කරන අයගේ අවසානය කෙසේ වේද යන්නත්, ඔවුන්ට උපකාර කරන අයගේ ජයග්රහණය කෙසේ වේද යන්නත් එයින් පැහැදිලි වේ. එහෙත්, මෙම කථාන්තරය අසා දැනගත් බොහෝ දෙනා අල්ලාහ් හා ඔහුගේ රසූල්වරයා කෙරෙහි විශ්වාස කරන්නන් නොවූහ. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා මුරණ්ඩුකම හා අවිශ්වාසය මතම දිගටම පැවතුනහ. මෙය පෙර පරම්පරාවන්ගේ තත්ත්වයද විය. එබැවින් මෙම ආයාතයෙන් පැහැදිලි වන්නේ, යහපත් අය අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ලබන අතර, නපුරු අය විනාශයට පත්වන බවයි. එහෙත් මිනිසුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් මෙම පාඩම් වලින් උපදේශයක් නොගනිති.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ නීතිය වෙනස් නොවේ. පෙර සිටි ප්රතික්ෂේප කළ ජනයාට සිදු වූ දේ, මෙම උම්මාවටද අදාළ වන පාඩමකි. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ අණපනත් පිළිපැදීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ ප්රතිඥාව සත්යයකි. ඔහු තම ගැතිවරුන්ට උපකාර කරන බවට දුන් පොරොන්දුව කිසිදා අසාර්ථක නොවේ. නූහ් නබිවරයාට මෙන්ම, අදද අල්ලාහ් තම විශ්වාසවන්ත ගැතිවරුන්ට උපකාර කරන්නේය.
3. බොහෝ මිනිසුන් සත්යය පිළිගැනීමට ප්රමාද වුවද, සත්යය මත ස්ථිරව සිටින අයට අල්ලාහ්ගේ ජයග්රහණය හා ගැලවීම ලැබෙන්නේමය. එබැවින් අප බහුතරය අනුගමනය නොකොට, සත්යය අනුගමනය කළ යුතුය.
4. ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙනීම ඉතා වැදගත් වේ. අල්ලාහ් අපට කුර්ආනයේ පෙර ජනයාගේ කථාන්තර පවසා ඇත්තේ, ඒවායින් අපට මඟ පෙන්වීමක් හා උපදේශයක් ලැබෙනු පිණිසය.