സൂറ അശ്-ശുഅറാഅ് — ആയത്ത് 121

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• لَآيَةً: ഒരു അടയാളം, തെളിവ്, പാഠം.
• مُؤْمِنِينَ: വിശ്വാസികൾ.

വ്യാഖ്യാനം:

നൂഹ് നബി(അ)യുടെ ചരിത്രത്തിൽ, അദ്ദേഹവും കൂടെയുള്ള വിശ്വാസികളും രക്ഷപ്പെട്ടതും സത്യനിഷേധികൾ മുങ്ങിനശിച്ചതും സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ, പിൽക്കാലക്കാർക്ക് വലിയ ഒരു ഗുണപാഠവും തെളിവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ചരിത്രം കേൾക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ ദൂതന്മാരിലും വിശ്വസിക്കുന്നവരായിരുന്നില്ല. അവരിൽ അധികപേരും സത്യനിഷേധത്തിലും ധിക്കാരത്തിലും തന്നെ തുടർന്നു. ഇത് മനുഷ്യന്റെ ശാഠ്യവും അഹങ്കാരവും വെളിവാക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളുടെ ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠം പഠിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. ചരിത്രസംഭവങ്ങളിൽ വിശ്വാസികൾക്ക് ഗുണപാഠങ്ങളുണ്ട്. അവയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കൽ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
2. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയും സഹായവും സത്യം പറയുന്നവർക്ക് തെളിവാണ്. നന്മയുടെ വഴിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ അത് പ്രചോദനം നൽകുന്നു.
3. സത്യം കേട്ടിട്ടും അത് സ്വീകരിക്കാത്തവരുടെ അവസ്ഥ മനുഷ്യന് മുന്നറിയിപ്പാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളെ അവഗണിക്കരുത്.
4. വിശ്വാസികൾ ന്യൂനപക്ഷമാണെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം അവർക്കൊപ്പമുണ്ട്. അതിനാൽ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.