سورت شعراء — آیت 143

د معناويو بيان:

• رسول: هغه چې د الله له لوري د خلکو په لور استول شوی وي، چې د الله پيغام ورته ورسوي.
• امين: هغه څوک چې په امانت کې خيانت نه کوي، چې د الله پيغام په بشپړ ډول، پرته له کمي زياتي، خلکو ته رسوي.

د آيت تفسير:

دا د حضرت صالح عليه السلام خبره ده چې خپل قوم ته يې وويل: "بېشكه زه ستاسو په لور د الله تعالی له لوري رالېږل شوی رسول يم، چې په خپل پيغام رسولو كې امانتګار يم." هغه دوى ته دا څرګنده كړه چې زه د الله تعالی له لوري راغلى يم، نه د خپل ځان له خوا، او زما دنده دا ده چې د الله پيغام په بشپړ ډول، پرته له كوم كمي يا زياتي، تاسو ته ورسوم. زه په دې امانت كې خيانت نه كوم، نه كومه خبره پټوم او نه يې بدلوم. دا د هغه د رسالت د صدق او د هغه د پيغام د اعتبار ثبوت دى.

فايدې:

• د رسولانو تر ټولو ستر صفت امانت دى؛ هغوى د الله پيغام په بشپړ ډول رسوي او په كې هيڅ كمي زياتي نه كوي. دا موږ ته دا درس راكوي چې په خپلو ټولو چارو كې، په ځانګړې توګه د دين په تبليغ كې، امانتګار واوسو.
• كله چې يو سړى په خپل قوم كې د امانت او صدق له امله پېژندل شوى وي، نو د هغه خبره د منلو وړ وي. دا موږ ته دا ښيي چې د نورو په منځ كې د ښه نوم او اعتبار درلودل څومره مهم دي.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې د حق د پيغام رسولو لپاره بايد زړور او بې وېرې واوسو، لكه څنګه چې حضرت صالح عليه السلام خپل قوم ته په ډاډ سره خپل پيغام ورساوه.