Surah Ash-Shu'ara — Aya 143

Ma’anonin Kalmomi:

• Rasulu: Wanda aka aiko da saƙo daga Allah zuwa ga mutane.
• Amin: Wanda aka amintar da shi, wanda ba ya cin amana, kuma ba ya canza ko rage abin da aka umarce shi da shi.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Annabi Salihu yana gaya wa mutanensa: “Lalle ne ni, a gare ku, manzo ne amintacce.” Yana nufin cewa Allah ne ya aiko ni zuwa gare ku, ba ni kaɗai ba, kuma ni amintacce ne a cikin isar da saƙon Allah; ba ni ƙara ko ragewa ba, ba ni kuma ɓoye wani abu daga cikin abin da aka umarce ni da shi ba. Wannan magana tana nuna cewa Annabi Salihu yana da matuƙar gaskiya da riƙon amana wajen isar da manzancinsa, kuma yana neman su ji daɗin saƙonsa, domin shi mai nasiha ne a gare su, ba mai son musu ba.

Fahimtar Darussa:

1. Aminci da gaskiya sune manyan halaye na manzanni, kuma su ne tushen amincewa tsakanin mutane.
2. Wajibi ne a kan duk wanda ke isar da saƙon Allah ya kasance mai riƙon amana, ba ya canza ko rage abin da aka umarce shi ba.
3. Ayar tana koya mana cewa mu kasance masu aminci a cikin duk wani aiki da muke yi, musamman idan muke isar da saƙo ko nasiha ga mutane.
4. Yana nuna cewa manzanni ba su neman wani lada daga mutane, sai dai lada daga Allah, wanda ke nuna tsarkin manufarsu da rashin son dukiyar duniya.