سورت شعراء — آیت 142

د کلمو معناګانې:

• أَخُوهُمْ: د دوی ورور (په نسب کې).
• صَالِحٌ: حضرت صالح علیه السلام.
• أَلَا تَتَّقُونَ: ایا تاسو نه وېرېږئ (له الله څخه)؟

تفسیر:

یاد کړه هغه وخت چې د دوی ورور صالح علیه السلام دوی ته وویل: ایا تاسو له الله څخه نه وېرېږئ او نه ډارېږئ؟ ایا تاسو به له هغه پرته د نورو عبادت کول پریږدئ او یوازې به د الله عبادت کوئ؟ هغه دوی ته دا خبره وکړه ځکه چې هغه د دوی په منځ کې د امانت او صداقت له امله پیژندل شوی و، او دوی ته یې د الله د عذاب څخه د وېرې او د توحید د منلو نصیحت کاوه. هغه دوی ته وویل چې زه ستاسو ورور یم، نه یو اجنبی، او زه تاسو ته د الله پیغام رسولم، نو زما خبره واورئ او له الله څخه ووېرېږئ.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د ایمان بلنه باید په نرمۍ او مهربانۍ سره ورکړل شي، او د نبیانو دعوت تل د خپل قوم د خلاصون لپاره و.
• دا چې حضرت صالح علیه السلام د خپل قوم ورور بلل کیده، دا ښیي چې د دعوت په وخت کې باید د خپلو خلکو سره د مینې او خیرخواهۍ اړیکه وساتل شي.
• د "تقوا" یادونه په دې آیت کې دا اهمیت لري چې د الله څخه وېره د هر ښه عمل بنسټ دی، او دا چې انسان باید له الله څخه ووېرېږي او د هغه احکام ومني.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د نبیانو دعوت تل د توحید او د الله له عذاب څخه د وېرې پر بنسټ و، او دا چې د الله څخه وېره انسان ته د نیکۍ لار ښیي.