Surja Esh-Shu'ara — Ajet 187

Kuptimi i fjalëve:

• Fes'kit 'alejnâ kisafen – "Atëherë lësho mbi ne copa (të qiellit)" – domethënë: bëj që të bjerë mbi ne një pjesë e qiellit si dënim.
• Kisafen – copa, pjesë të mëdha (të qiellit).
• In kunte mine s-sâdikîn – "nëse je prej të vërtetëve" – domethënë: nëse je i sinqertë në pretendimin tënd se je i dërguar.

Tefsiri i ajetit:

Kur populli i Shuajbit (a.s.) e hodhi poshtë thirrjen e tij dhe kërkoi me tallje e arrogancë mrekulli, ata i thanë: "Nëse je vërtet i dërguar nga Allahu, atëherë lësho mbi ne copa nga qielli si dënim!" Kjo ishte një sfidë dhe tallje prej tyre, sepse ata nuk besonin se ai ishte i dërguar, por e konsideronin atë një njeri të zakonshëm si ata. Ata mendonin se pretendimi i tij për profetësi ishte i rremë, prandaj kërkuan që t'u vinte dënimi nga qielli nëse ishte i sinqertë. Kjo tregon gjendjen e tyre kokëfortë dhe mohimin e tyre të plotë, sepse në vend që të kërkonin udhëzim dhe mëshirë, ata kërkonin dënim. Allahu i Lartësuar e përmend këtë kërkesë të tyre për të treguar se sa larg kishin shkuar në mohim dhe sa të guximshëm ishin në kundërshtimin e të Dërguarit të Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se mohuesit shpesh kërkojnë shenja dhe mrekulli me tallje, jo me sinqeritet, dhe se Allahu i përgjigjet atyre sipas urtësisë së Tij – herë duke i lënë të vazhdojnë në gabim, e herë duke i dënuar.
2. Na tregon durimin e pejgamberëve ndaj popullit të tyre, sepse Shuajbi (a.s.) vazhdoi t'i ftojë ata edhe pas kësaj sfide të rëndë.
3. Na mëson se dënimi i Allahut vjen vetëm kur Ai e do dhe kur është koha e caktuar, dhe se askush nuk mund ta përshpejtojë atë.
4. Na nxit të jemi të sinqertë në besim dhe të mos kërkojmë shenja nga Allahu me kokëfortësi, por të pranojmë udhëzimin e Tij me zemër të hapur.
5. Na kujton se çdo popull që i kundërvihet të dërguarve të Allahut dhe kërkon dënim, e meriton atë, por Allahu është i mëshirshëm dhe i jep afat për t'u penduar.