Surah Ash-Shu'ara — Aya 187

Ma’anonin Kalmomin:

• Fa-asqit 'alainā kisfan min as-samā'i: Sai ka saukar mana da gunduwa-gunduwa (ko wani yanki) daga sama azaba.
• In kunta minaṣ-ṣādiqīn: Idan kana daga cikin masu gaskiya a cikin abin da kake da'awar.

Tafsirin Ayar:

Waɗannan mutanen (mutanen Shu'aib) sun ce wa annabinsu: "Kai, ya Shu'aib! Ba ka zama ba face mutum ne kamar mu, kuma ba mu ganin kana da wani fifiko a kanmu face cewa ka sha sihiri, don haka maganarka ba ta da tushe. Kuma muna zaton kai ɗaya ne daga cikin maƙaryata a cikin abin da kake da'awar na annabci. Saboda haka, idan kana da gaskiya a cikin abin da kake faɗa, to ka roƙi Ubangijinka ya saukar mana da azaba daga sama, wadda za ta halaka mu, don mu san cewa kai mai gaskiya ne." Wannan magana ce ta nuna girman kai da taurin kai da suke da shi, domin sun ƙi imani da mu'ujizai da suka riga suka gani, kuma suka nemi azaba da ke nuna rashin imaninsu.

Fa'idodin Darasi:

1. Neman azaba da gaggauta shari'ar Allah ba abu ne mai kyau ba, domin Allah yana jinkirta azaba domin ya ba da damar tuba.
2. Taurin kai da ƙin yarda da gaskiya duk da bayyanar hujjoji, alama ce ta halaka da faduwa.
3. Annabawa suna haƙuri da cutar da al'ummarsu suke yi musu, kuma suna dogara ga Allah a cikin dukkan al'amuransu.
4. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa imani ba ya samuwa ta hanyar tilastawa ko neman abubuwan al'ajabi kawai, amma ta hanyar biyayya da tunani mai kyau a cikin ayoyin Allah.