Surat Asy-Syu'ara — Ayat 187

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَأَسْقِطْ : mula tibaake, cekake: tibaake
• كِسَفًا : potongan-potongan utawa pecahan-pecahan
• مِّنَ السَّمَاءِ : saka langit
• إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ : yen kowe pancen kalebu wong-wong kang bener

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir saka kaum Nabi Syu'aib padha ngendika kanthi sombong lan ngece marang Nabi Syu'aib: "Yen kowe pancen bener-bener dadi utusan Allah lan omonganmu babagan azab iku bener, mula coba suwunen marang Gusti Allah supaya ngetokna potongan-potongan saka langit kanggo numpuk lan ngrusak awake dhewe iki." Ukara iki dudu ukara wong kang pengin ngerti bebener, nanging ukara wong kang gumedhe lan ngece. Padha nganggep menawa ancaman azab kang diwedharake dening Nabi Syu'aib iku mung omongan kosong, mula padha nantang supaya azab iku langsung ditibakake marang awake dhewe. Iki nuduhake menawa atine wis kebak gumedhe lan ora gelem nampa kebeneran, malah nggawe tantangan minangka bukti yen dheweke ora percaya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita ora dadi wong kang gumedhe lan sombong nalika dielingake babagan bebener, amarga gumedhe iku bisa dadi sebab wong nolak pituduh saka Gusti Allah.
• Kita kudu ngerti yen azab utawa siksa iku dudu barang kang bisa dijalukake kanthi main-main utawa kanggo ngece, nanging iku tandha kekuwatane Gusti Allah kang kudu diwedeni.
• Ayat iki uga nuduhake yen para nabi lan rasul iku manungsa biasa, nanging dipilih dening Gusti Allah kanggo nggawa wahyu, mula ora pantes dianggep kaya manungsa liyane kang ora duwe tugas kenabian.
• Kita diajak supaya tansah mbukak ati lan pikiran nalika ana wong kang ngajak marang kabecikan, aja langsung nolak utawa ngece, amarga bisa uga iku dadi dalan kanggo kita nemokake bebener lan mlebu ing agama Islam kang kebak berkah.