Аш-Шуара сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَئِنِ اتَّخَذْتَ – әгәр дә син үзеңә итеп алсаң (ягъни сыный итеп кабул итсәң).
• إِلَٰهًا غَيْرِي – миннән башка бер илаһны (табыну өчен).
• لَأَجْعَلَنَّكَ – мин сине әлбәттә кылырмын / әйләндерермен.
• مِنَ الْمَسْجُونِينَ – төрмәгә ябылганнардан (зинданга салынганнардан).

Аять тәфсире:

Фиргавен Мусага каршы килгәч, аның белән бәхәсләшүдән арып, хаклыкны танымаска тырышып, куркыту юлына күчте. Ул әйтте: "Әгәр син миңа гыйбадәт кылудан башка, минем урыныма башка бер илаһ кабул итсәң, ягъни Аллаһка табынсаң, мин сине әлбәттә төрмәгә ябармын, миннән башканы таныган кешеләр кебек син дә зинданда утырырсың!" Фиргавен үзен илаһ дип саный иде, һәм ул Мусаның чын Аллаһка дәгъват итүен үзенең "тәхетенә" куркыныч дип бәяләде. Ул хаклыкны инкяр итүче, үзеннән-үзе югарылыкка омтылучы залим иде. Аның бу сүзләре — бәхәстә җиңелгәннән соң, көч кулланып куркытуга күчүе иде. Чөнки ул Мусаның дәлилләренә каршы килә алмады, шуңа күрә янау белән генә җавап бирде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Хак дингә чакыручыларга каршы килүчеләр, дәлилләр белән җиңелгәч, еш кына көч һәм куркыту алымнарына күчәләр. Бу — залимнәрнең гадәте.
• Хакның дәлилләре көчле булса да, батыл яклылар үз хаталарын танырга теләмиләр, киресенчә, дошманлыкны көчәйтәләр.
• Муса галәйһиссәлам кебек пәйгамбәрләр, куркытуларга карамастан, Аллаһның динен сөйләүдән туктамадылар. Бу безгә хакны сөйләгәндә бернинди куркынычтан да чигенмәскә өйрәтә.
• Фиргавеннең үзен илаһ дип санавы — кешенең тәкәбберлеге һәм Аллаһка каршы чыгуы нинди дәрәҗәгә җитә алуын күрсәтә. Бу — Аллаһтан башкага табынуның ахыр чиктәге хурлыгы.
• Аллаһ үз пәйгамбәренә ярдәм итәчәк, һәм залимнәрнең куркытулары аларга зыян китерә алмаячак, дигән ышанычны ныгыта.