Сураи Аш-Шуара — Оят 36

1. Маънои калимаҳо:

• أَرْجِهْ: Ӯро ба таъхир андоз, яъне феълан ҷазо надеҳ ва мӯҳлат бидеҳ.
• وَأَخَاهُ: Ва бародараш Ҳорунро низ.
• ابْعَثْ: Фирист.
• الْمَدَائِنِ: Шаҳрҳо, ки мурод шаҳрҳои Миср аст.
• حَاشِرِينَ: Ҷамъкунандагон, яъне касоне, ки мардумро гирд меоваранд.

1. Тафсири оят:

Сардорони қавми Фиръавн, вақте ки мӯъҷизаи Мӯсо (а)-ро диданд ва ҳақиқати кори ӯ барояшон равшан шуд, ба Фиръавн гуфтанд: «Мӯсо ва бародараш Ҳорунро ба таъхир андоз ва ҳозир ба қатл расондан шитоб накун. Дар шаҳрҳои Миср одамонеро фирист, ки ҷодугаронро гирд оваранд ва ҳамаи онҳоро назди ту биёранд». Онҳо мехостанд бо ҷамъоварии ҷодугарони моҳир ва тавонои тамоми Миср дар муқобили мӯъҷизаи Мӯсо (а) истодагӣ кунанд ва ҳақро ботил созанд. Ин нишонаи он аст, ки онҳо аз рӯи ҳақиқат ғофил буданд ва ба ҷуз воситаҳои моддӣ роҳи дигаре намедонистанд.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақ ҳамеша бо мӯъҷиза ва далелҳои равшан зоҳир мешавад ва ботил кӯшиш мекунад бо воситаҳои гуногун онро пӯшонад, вале ҳақ пирӯз аст.
• Мӯъҷизаи паёмбарон кори Худост ва ҳеҷ қуввае тавони муқобилат бо онро надорад.
• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои муқобилат бо ҳақ, ба он гӯш диҳем ва таслим шавем, зеро саранҷоми муқобилат бо ҳақ нангин аст.
• Қуръон ҳатто гуфтори душманони паёмбаронро нақл мекунад, то ибрат гирем ва бидонем, ки ҳақ ҳамеша бо далелҳои қавӣ собит мешавад ва дилҳоро ба сӯи имон ҷалб мекунад.