Сураи Аш-Шуара — Оят 35

1. Маънои калимаҳо:

— «يُرِيدُ»: мехоҳад.

— «أَن يُخْرِجَكُم»: ки шуморо берун кунад.

— «مِّنْ أَرْضِكُم»: аз замини шумо.

— «بِسِحْرِهِ»: бо ҷодуи худ.

— «فَمَاذَا تَأْمُرُونَ»: пас чӣ фармон медиҳед? Яъне чӣ маслиҳат медиҳед ва чӣ андеша доред?

1. Тафсири оят:

Фиръавн ба бузургон ва ашрофи қавми худ рӯй овард ва гуфт: ин Мӯсо ҷодугари моҳирест, ки мехоҳад бо ҷодуи худ шуморо аз замини Миср берун кунад ва ҳокимияту сарзамини шуморо аз даст гирад. Ӯ ин суханонро барои он гуфт, ки мардумро аз имон овардан ба Мӯсо дур кунад ва дар дилҳои онҳо шубҳа ва тарс биандозад. Сипас аз онҳо пурсид, ки дар бораи ӯ чӣ маслиҳат медиҳед ва чӣ чора меандешед, то ки ман ба андешаи шумо амал кунам. Ин нишон медиҳад, ки Фиръавн ҳарчанд даъвои худоӣ мекард, аммо дар корҳои муҳим ба маслиҳати ашрофи қавми худ ниёз дошт ва аз онҳо ёрӣ меҷуст.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати ҳамеша бо қудрату макри золимон пинҳон карда мешавад, аммо Худованд ҳақро пирӯз мегардонад.

— Аз ин оят мефаҳмем, ки золимон барои нигоҳ доштани ҳокимияти худ аз туҳмати ботил ва тарсондани мардум истифода мебаранд.

— Оят моро ташвиқ мекунад, ки ба суханони ботили золимон гӯш надиҳем ва ба ҳақиқат бовар кунем.

— Қуръон ҳатто суханони душманони паёмбаронро нақл мекунад, то мо дарси ибрат гирем ва фарқи байни ҳақ ва ботилро бишносем.

— Ин оят моро ба сӯи адолат, ростӣ ва истодагарӣ дар роҳи ҳақ даъват мекунад ва меомӯзад, ки ҳеҷ макру ҳилае бар зидди фармони Худо коргар нест.